IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.4924 مقاله کامل رابطه آلومتریک بین برخی صفات مورفوفیزولوژیک ذرت تحت تاثیر سیستم‏ های خاکورزی و تاریخ کاشت زارع مهذبیه سارا گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران غدیری حسین گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران عدالت محسن گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران کاظمینی سیدعبدالرضا گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 1 8 18 12 2016 20 02 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_4924.html

چکیده-آزمایشی مزرعه ای به منظوربررسی رابطه میان سطح برگ ذرت با تعداد برگ˛وزن خشک برگ وزن خشک کل اجزای رویشی و ارتفاع بوته انجام شد. تیمارها شامل دو سیستم خاکورزی ( خاکورزی متداول و بی خاکورزی) و هفت تاریخ کشت ( 21 اردیبهشت˛ 28 اردیبهشت˛ 4 خرداد˛ 11خرداد˛ 18 خرداد˛ 25خردادو 1 تیر) بود. این مطالعه درمزارع تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در سالهای زراعی 94-93 انجام شد. اثر برهمکنش میان تاریخ کشت و سیستم خاکورزی معنی داربود و در هر دو سال بیشترین سطح برگ˛تعدادبرگ˛وزن خشک برگ˛وزن خشک کل اجزای رویشی و ارتفاع بوته درتاریخ کشت های زود هنگام درهردو سیستم کشت و کمترین مقدار آن ها درآخرین تاریخ کشت (1 تیرماه) و درسیستم بی خاکورزی مشاهده شد.به منظور تعیین روابط آلومتری بین سطح برگ و صفات رویشی از معادله پلی نومیال استفاده شد که نتایج رابطه معنی داری را بین سطح برگ وتعداد برگ (R2=96/0 و R2= 98/0)˛ وزن خشک برگ (R2=98/0 و R2= 98/0)˛ وزن خشک کل اجزای ر ویشی (R2=96/0 و R2= 96/0) و ارتفاع بوته (R2=96/0 و R2= 96/0) نشان داد. ازروابط آلومتری می توان در جهت درک بهتر رشد و نمو ذرت که لازمه مدیریت بهینه گیاه زراعی وبهبود وضعیت ژنتیکی آن است استفاده کرد.

 واژه‏های کلیدی: آلومتری تعداد برگ سطح برگ وزن خشک Abdel Aziz, F. E., El Quesni, E. M., & Farahat, M. M. (2007). Response of vegetative growth and some chemical constituents of Syngonium podophyllum L. to foliar application of thiamin, ascorbic acid and kinetin at Nurbaria. World Journal of Agricultural Sciences, 3, 301-305. Amirjani, M. R. (2010). Effect of salinity stress on growth, mineral composition, proline content, and antioxidant enzymes of soybean. American Journal of Plant Physiology, 5, 350-360. Amtmann, A., Troufflard, S., & Armengaud, P. (2008). The effect of potassium nutrition on pest and disease resistance in plants. Physiologia Plantarum, 133, 682–691. Ashraf, M., & Foolad, M. R. (2007).  Roles of glycine betaine and proline in improving plant abiotic stress resistance. Environmentaland Experimental Botany, 2, 206-216. Bates, L. S., Waldren, R. P., & Teare, I. D. (1973). Rapid determination of free proline for water-stress studies. Plant and Soil, 39(1), 205-207. Bhatt, R. M., & Srinivasa  Rao, N. K. (2005).  Influence of pod load on response of okra to water stress. Indian Journal of Plant Physiology, 10, 54-59. Blanchard, M. G., & Runkle, E. S. (2008). Benzyladenine promotes flowering in Doritaenopsis and Phalaenopsis orchids. Journal Plant Growth Regulation, 27(2), 141-150. Chernyad’ev, I. (2009). The protective action of cytokinins on the photosynthetic machinery and productivity of plants under stress (review). Applied Biochemistry and Microbiology, 45(4), 351-362. DiCosmo, F., & Towers, G.H.N. (1984).Stress and secondary metabolism in cultured plant cells.In Phytochemical Adaptations to Stress, 97-175. Eid, R., & Abou Leila, B. H. (2006). Response of croton plants to gibberellic acid, Benzyl adenine and ascorbic acid application. World Journal of Agricultural Sciences, 2, 174-179. Eraslan, F., Inal, A., Pilbeam, D. J., & Gunes, A. (2008).  Interactive effects ofsalicylic acid and silicon on oxidative damage and antioxidant activity in spinach (Spinacia oleracea L. cv. Matador) grown under boron toxicity and salinity. Plant Growth Regulation, 55, 207-219. Erickson, A. N., & Markhart, A. H. (2002). Flower developmental stage and organ sensitivity of bell pepper (Capsicum annuum L.) to elevated temperature. Plant, Cell & Environment, 25(1), 123-130. Goyal, M., & Asthir, B. (2010). Polyamine catabolism influencesantioxidative defense mechanism in shoots and roots of five wheat genotypes under high temperature stress. Plant Growth Regulation, 1, 13-25. Haghighi, M., Mohammadnia, S., Attai Z., & Pessarakli, M. (2017). Effects of mycorrhiza inoculation on cucumber growth irrigated with saline water. Journal of Plant Nutrition. 40(1), 127-137. Hare, P. D., Cress, W. A., & VanStaden, J. (1997). The involvement of cytokinins in plant responses to environmental stress. Plant Growth Regulation, 23(1-2), 79-103. Haroun, S. A., Shukryshy, W. M., Abbas, M. A., & Mowafy, A. M. (2011). Growth and physiological responses of Solanumlycopersicum to atonik and Benzyl adenine under vernalized conditions. Journal of Ecology and The Natural Environment, 3(9), 319-331. Howarth, C. J. (2005). Genetic improvements of tolerance to high temperature. In Ashraf M.,  and Harris P.J.C. (Eds.), Abiotic stresses-plant resistance through breeding and molecular approaches (pp. 277–300). New York:Haworth Press. Kamenidou, S., Cavins, T. J., & Marek, S. (2010). Silicon supplements affect floricultural quality traits and elemental nutrient concentrations of greenhouse produced gerbera. Scientia Horticulturae, 123, 390-394. Larkindale, J., & Huang, B. (2005).Effects of abscisic acid, salicylic acid, ethylene and hydrogen peroxide in thermotolerance and recovery for creeping bentgrass. Plant Growth Regulation, 47(1), 17-28. Liang, Y., Sun, W., Zhu, Y. G., & Christie, P. (2007). Mechanisms of silicon-mediated alleviation of abiotic stresses in higher plants: a review. Environmental Pollution, 147(2), 422-428. Liu, X., Huang, B., & Banowetz, G. (2002). Cytokinin effects on creeping bentgrass responses to heat stress. Crop Science, 42(2), 457-465.Liu, X., & Huang, B. (2005). Root physiological factors involved in cool-season grass response to high soil temperature. Environmentaland Experimental Botany, 53(3), 233-245.  Lutts, S., Bouharmont, J., & Kinet, J. M. (1996). NaCl-induced senescence in leaves of rice (Oryza sativa L.) cultivars differing in salinity resistance. Annals of  Botany-London, 78(3), 389-398. Ma, J. F. (2004). Role of silicon in enhancing the resistance of plants to biotic and abiotic stresses. Soil Science and Plant Nutrition, 50(1), 11-18. Murillo Amador, B., Yamada, S., Yamaguchi, T., Rueda Puente, E., Avila Serrano, N., Garcıa Hernandez, J. L., Lopez Aguilar, R., Troyo Dieguez, E., & Nieto Garibay, A. (2007). Influence of calcium silicate on growth, physiological parameters and mineral nutrition in two legume species under salt stress. Journal of  Agronomy and Crop Science, 193(6), 413-421. Pei, Z. F., Ming, D. F., Liu, D., Wan, G. L., Geng, X. X., Gong, H. J., & Zhou, W. J. (2009). Silicon Improves the Tolerance to Water-Deficit Stress Induced by Polyethylene Glycol in Wheat (Triticum aestivum L.)Seedling. Journal Plant Growth Regulation, 29(1), 106-115. Nguyen, P. M., Kwee, E. M., & Niemeyer, E. D. (2010). Potassium rate alters the antioxidant capacity and phenolic concentration of basil (Ocimum basilicum L.) leaves. Food Chemstiry, 123(4), 1235-1241. Rivero, R. M., Ruiz, J. M., Garcıa, P. C., Lopez Lefebre, L. R., Sanchez, E., & Romero, L. (2001). Resistance to cold and heat stress: accumulation of phenolic compounds in tomato and watermelon plants. Plant Science, 160(2), 315-321. Rodriguez, K., Ah Hen, K. S., Vega Galvez, A., Vasquez, V., Quispe, I., Rojas, P., & Lemuns Mondaca, R. (2016). Changes in bioactive components and antioxidant capacity of maqui, Aristoteliachilensis [Mol] Stuntz, berries during drying. LWT-Food Science Technology, 65, 537-542. Rylott, P. D. & Smith M. L. (1990). Effect of applied plant growth substances on pod set in broad beans (Vicia faba var. major). The Journal of Agricultural Science,  114, 41-47. Sanchez Moreno, C., Larrauri, J. I., & Saura Calixto, F. A. (1998). A procedure to measure the antiradical efficiency of polyphenols. Journal of the Science of Food and Agriculture, 76, 270–276. Shen, X., Zhou, Y., Duan, L., Li, Z., Eneji, A. E., & Li, J. (2010). Silicon effects on photosynthesis and antioxidant parameters of soybean seedlings under drought and ultraviolet-B radiation. Journal of Plant Physiology, 167(15), 1248-1252. Singleton, V. L., Orthofer, R., & Lamuela Raventos, R. M. (1999). Analysis of total phenol and other oxidation substrates and antioxidants by means of Folin–Ciocalteaure agent. Methods in Enzymology, 299, 152−178. Stoller, J., Liptay, A., & Salzman, R. (2012). Composition and method for stress mitigation in plants. U.S. Patent Application, 13/429, 014. Thomas, J. C., McElwain, E. F., & Bohnert, H. J. (1992). Convergent Induction of Osmotic Stress-Responses' Abscisic Acid, Cytokinin, and the Effects of NaCl. Plant Physiology, 100, 416-423. Vomacka, L., & Pospisilova, J. (2003). Rehydration of sugar beet plants after water stress: effect of cytokinins. BiologiaPlantarum, 46(1), 57-62. Wahid, A., Gelani, S., Ashraf, M., & Foolad, M. R. (2007). Heat tolerance in plants: an overview. Environmental and Experimental Botany, 61(3), 199-223. Wang, S. Y., & Galletta, G. J. (1998). Foliar application of potassium silicate induces metabolic changes in strawberry plants. Journal of Plant Nutriton, 21(1), 157-167. Werner, T., Motyka, V., Strnad, M., & Schmulling, T. (2001). Regulation of plant growth by cytokinin. Proceeding of the National Academy Sciences, 98 (18), 10487-10492. Xu, S., Li, J., Zhang, X., wei, H., & Cui, L. (2006). Effects of heat acclimation pretreatment on changes of membrane lipid peroxidation, antioxidant metabolites, and ultrastructure of chloroplasts in two cool-season turfgrass species under heat stress. Environmental and Experimental Botany, 56(3), 274-285.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.4925 مقاله کامل ارائه یک مدل کامپیوتری برای طراحی فلوم های گلوبلند در کانال های ذوزنقه ای با دیواره های با شیب متفاوت بر اساس معادله مانینگ مهبد مهدی گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ج. ا. ایران زندپارسا شاهرخ گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 9 16 26 07 2016 05 04 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_4925.html

چکیده-با توجه به کمبود منابع آب در مناطق خشک و نیمه خشک، اندازه گیری دقیق مقدار جریان جهت توزیع مناسب و عادلانه آب از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. برای این منظور فلوم های گلو بلند، با توجه به اینکه تهیه منحنی دبی-اشل نیاز به واسنجی ندارد به عنوان یک ابزار کم هزینه و البته با کارکرد دقیق مطرح می باشند. در این مطالعه مدلی با نام LOTF (LOng Throated Flumes)  جهت تهیه جدول دبی-اشل برای فلوم های گلو بلند با استفاده از معادله مانینگ در شرایطی که شیب دیواره های کانال یکسان نباشند، ارائه گردید. نتایج نشان داد که جدول دبی اشل تولید شده توسط مدل LOTF با نتایج مدل های HEC-RAS و WinFlume که برای ترسیم نیمرخ سطح آب به ترتیب در کانال های باز و فلوم های گلوبلند استفاده می گردند، تطابق کاملی داشت. همچنین در شرایطی که دیواره های کانال دارای شیب متفاوت برابر با (0و2) و (0و4) داشتند، منحنی دبی اشل مدل LOTF با منحنی حاصل از دو مدل دیگر در شرایطی که شیب دیواره برابر با مقدار میانگین شیب دو طرف کانال باشد مقایسه گردید و نتایج نشان داد که می توان از میانگین شیب دیواره ها به عنوان شیب دیواره کانال در مدل WinFlume استفاده نمود.

 واژه‏های کلیدی: فلوم های گلوبلند معادله مانینگ مدل WinFlume مدل LOTF جدول دبی اشل Ackers, P., White, W. R., Perkins, J. A., & Harrison, A. J. M. )1978(. Weirs and Flumes for Flow Measurement. New York, John Wiley & Sons. Bos, M., & Reinink G. Y. (1981). Head loss over long-throated flumes. Journal of Irrigation and Drainage Division, 107, 87-102. Bos, M. G., Replogle, J. A., & Clemmens, A. J. (1984). Flow Measuring Flumes for Open Channel Systems. New York, John Wily and Sons. Clemmens, A. J.,  Replogle, J. A., & Bos, M. G. (1987). FLUME : A computer model for estimating flow rates through long-throated measuring flumes, , Agricultural Research Service, U.S. Department of Agriculture, U.S. Government Printing Office, Washington, DC: ASR-57. Clemmens, A. J., Wahl, T. L. Bos, M. G., & Replogle, J. A. (2001). Water measurement with flumes and weirs. Wageningen: ILRI Publication 58. Clemmmens, A. J. Bos, M. G., & Replogle, J. A. (1993). Flumes: Design and calibration of long-throated measuring Flumes. Version 3.0. Wageningen: ILRI, Publication 54. Guan, G., Liu, T., Wang, C., Chen, H., & Yao, X. (2014). Effect of side contraction on long-throated flume calibration. NongyeGongchengXuebao/Transactions of Chinese Society of Agricultural Engineering, 30(13), 1-9. Jihan, M. Q. )2013(. Laboratory and HEC-RAS simulation of a single step weir. ARPN Journal of Engineering and Applied Sciences, 8, 1005-1011. Jowhar, R. M., & Jihan M. Q. )2012(. Comparison of one-dimensional HEC-RAS with two-dimensional ADH for flow over trapezoidal profile weirs. Caspian Journal of Applied Sciences Research, 1, 1-12. Keller, R. (2014) Physical model testing and validation of large long-throated flumes. World Environmental and Water Resources Congress: Water Without Borders, 81, 1312-1321. Parshall, R. L. (1926).  The improved venture flumes. Transaction of American Society Civil Engineers, 89, 841-880.  Raza, A., Latif, M., & Nabi, G. (2007). Fabrication and evaluation of a portable long-throated flume. Irrigation and Drainage, 56, 565-575. Replogle, J. A. (1975). Critical flow flumes with complex cross-section. In: Irrigation and Drainage in an age of competition for resources, Specialty Conference Proceedings, American Society of Civil Engineers (pp. 266-388). Logan, Utah, USA.  Sahu, M., Khatua, K. K., & Mahapatra, S. S. (2011). A neural network approach for prediction of discharge in straight: compound open channel flow. Flow Measurement and Instrumentation, 22, 438–446. Skogerboe, G. V., Hyatt, M. L., Anderson, R. K., & Eggleston, K. O. (1967). Design and Calibration of Submerged Open Channel Flow Measurement Structures: Part 3, Cutthroat Flumes. Rep.WG31-4 Utah Water Research Laboratory, Utah State University, Logan U.S. Army Corps of Engineers. (2005). HEC-RAS User Manual. Hydrologic Engineering Center, Davis CA. Van Den Bosch, B. E. (2004). Field experience on the introduction of flow measurement with flumes in Kosovo. Irrigation and Drainage Systems, 18, 299–313. Vatankhah, A. R., & Mahdavi, A. (2012). Simplified procedure for design of long-throated flumes and weir. Flow Measurement and Instrumentation, 26, 79-84. Wahl, T. L., Clemmens, A. J., Replogle, J. A., & Bos, M. G. (2005). Simplified design of flumes and weirs. Irrigation and Drainage, 54(2), 231–247 Wahl, T. L., Replogle, J. A., Wahlin, B. T., & Higgis, J. A. )2000(. New developments in design and application of long-throated flumes. Proceedings of the 2000 Joint Conference on Water Resource Engineering and Water Resources Planning and Management. Minneapolis, Minnesota. USA.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.4928 مقاله کامل تحلیل اقتصادی مقدار بهینه آبیاری تکمیلی انجیر دیم خزاعی مریم گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران. سپاسخواه علیرضا گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران. 01 12 2018 37 2 17 26 13 06 2016 09 04 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_4928.html

هدف از این مطالعه تحلیل اقتصادی آبیاری تکمیلی انجیر دیم در جنوب ایران با استفاده و بدون استفاده از آبگیر می باشد. با کاهش حدود 55 درصد در آب کاربردی عملکرد انجیر 28 درصد کاهش یافت و سود خالص در مقایسه با حداکثر محصول دو برابر افزایش یافت. به طور معمول میزان بهینه آبیاری تکمیلی با به کار بردن آبگیر در مقایسه با شرایط بدون آبگیر کمتر است. بدون به کارگیری آبگیر سود خالص در شرایط کمبود آبیاری تکمیلی بیشتر از شرایط آبیاری تکمیلی کامل می باشد. بعلاوه با کاهش حدود 50 درصد در آب کاربردی عملکرد محصول حدود 14 درصد کاهش و سود اقتصادی دو برابر نسبت به حداکثر عملکرد افزایش یافت.برای دستیابی به حداکثر سود اقتصادی با درنظر گرفتن بارندگی سالانه،مقدار بهینه آبیاری تکمیلی با افزایش قیمت آب کاهش یافت. معادله ای جهت پیشبینی بارندگی سالانه ارایه گردید که می تواند جهت برنامه ریزی آبیاری تکمیلی درختان انجیر استفاده گردد.

 واژه های کلیدی: تحلیل اقتصادی آبگیر جمع آوری آب زراعت دیم محدودیت زمین Al Desouki, M. A., Abd El Rhman, I. E., & Sahar, A. F. (2009). Effect of some antitransparants and supplemental irrigation on growth, yield and fruit quality of Sultai fig (Ficus carca) grown in the Egyptian western coastal zone under rainfed conditions. Research Journal of Agriculture and Biological Sciences, 5(6), 899-908. Bagheri, E., & Sepaskhah, A. R. (2014). Rain-fed figs yield as affected by rainfall distribution. Theoretical and Applied Climatology, 117, 433-439. Berbel, J., & Mateos, L. (2014). Does investment technology necessarily generate rebound effects? A simulation anakysis based on an agro-economic model. Agricultural Systems, 128, 25-34. Besinger, A. R., & Hellman, E. W. (2006). Evaluation of regulated deficit irrigation on grape in Texas and implications for acclimation and cold hardiness. International of Fruit Science, 6(2), 1-20. English, M. (1990). Deficit irrigation. I: Analytical framework. Journal of Irrigation and Drainage Engineering,116, 399-412. English, M., & James, L. (1990). Deficit irrigation. II: Observation in Colombia basin. Journal of Irrigation and Drainage Engineering,116, 413-426. English, M., Solomon, K., & Hoffman, G. (2002). A paradigm shift in irrigation management. Journal of Irrigation and Drainage Engineering, 128, 267-277. Fooladmand, H. R., & Sepaskhah, A.R. (2004). Economic analysis for the production of four grape cultivars using microcatment water harvesting systems. Iranin Journal of Arid Environment, 58(4), 525-533. Hargreaves, G. H., & Samani, Z. A. (1984). Economic considerations of deficit irrigation. Journal of Irrigation and Drainage Engineering, 110(4), 343-358. Kamgar Haghighi, A. A., Sepaskhah, A. R., Jafari, M., Honar, T., Abdollahi Poor Haghighi, M., Dalir, N., Shabani, A., & Golkar, G. (2014). Effect of supplemental irrigation and tree trimming on growth and yield of rain-fed fig in Istahban under drought conditions. Final Research Report, National Drought Research Institute, Shiraz University, Shiraz, I.R. of Iran. (In Persian).   Kamyab, S. (2014). Effect of time and amount of supplemental irrigation on growth, yield and root growth of rain-fed Asgari grapevine in Badjgah area. M. Sc. Thesis. Irrigation Department, Shiraz University. Shiraz, I.R. of Iran. (In Persian). Karami, A., Zare, H., Khosravani, A., & Jamali, M. (2006). Investigating the effect of different methods of soil water conservation on growth and yield of rain-fed fig in Istahban area. Research Project. Fars Agricultural and Natural Resources Research Center. Code no: 113-15-80069. (In Persian). MazaheriTehrani, M., Kamgar Haghighi, A., Razzaghi, F., Sepaskhah, A., Zand Parsa, S., & Eshghi, S. (2016). Physiological and yield responses of rainfed grapevine under differentsupplemental irrigation regimes in Fars province. Iran ScientiaHorticulturae, 202,133-141 Mervin, I. A., Heuvel, J. V., Brown, M. G., Walter, M. T., & Ink, H. (2008). Soil drainage and irrigation influence on riesling vine establishment in a Finger Lakes vineyard. 60th Annual Finger Lakes Grape Growers, Conference and Trade Show. Canada, Waterloo. Sepaskhah, A. R., Kamgar Haghighi, A. A., & Moosavi,  A. A. (1997). The growth and yield of grape vines when influenced by microcatchment water harvesting in a dryland region. Proceeding of the 8th International Conference on Rainwater Catchment Systems, Tehran, I.R. of Iran, 2, 997–1003. Sepaskhah, A. R., Kamgar Haghighi, A. A. & Moosavi, A. A. (1992). Evaluation of hydrological parameters for design of microcatchment water harvesting in a semi-arid climate. Iranian Journal of Science and Technology, 16, 105–116. Sepaskhah, A. R., & Fooladmand, H. R. (2004). A computer model for design of microcatchment water harvesting systems for rain-fed vineyard. Agricultural Water Management, 64, 213-232. Sepaskhah, A. R., & Akbari, D. (2005). Deficit irrigation planning under variable seasonal rainfall. Biosystems Engineering, 92(1), 97-106. Sepaskhah, A. R., & Taghvaie, A. R. (2005). A simple model for prediction of annual precipitation in the southern and western provinces of I. R. Iran. Iran Agricultural Research, 24, 60-68 Sepaskhah A. R., Azizian, A., & Tavakoli, A. R. (2006). Optimal applied water and nitrogen for winter wheat under variable seasonal rainfall and planning scenarios for consequent crops in a semi- arid region. Agricultural Water Management , 8(4), 113-122. Sepaskhah, A. R., Dehbozorgi, F., & Kamgar Haghighi, A. A. (2008). Optimal irrigation water and saffron corm planting intensity under two cultivation practices in a semi-arid region. Biosystems Engineering, 101, 452-462. Tapia, R., Botti, C., Carrasco, O., Prat, L., & Franck, N. (2003). Effect of four irrigation rates on growth of six fig tree varieties. Acta Horticulture, 605, 113-118.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.4931 مقاله کامل اثر کم آبیاری بر دوره ی بحرانی کنترل علف هرز تاج خروس (Amaranthus retroflexus L) در آفتابگردان کیامرثی زهرا گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران کاظمینی سید عبدالرضا گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ج. ا. ایران حمزه زرقانی حبیب اله گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 27 34 03 07 2016 17 04 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_4931.html

چکیده-دوره بحرانی کنترل علف هرز یکی از بخش های چرخه زندگی گیاه زراعی است که با کنترل علف هرز از تلفات عملکردی گیاه زراعی در رقابت با علف هرز جلوگیری می­کند. به منظور بررسی اثر کم آبیاری و دوره بحرانی تاج خروس (Amaranthus retroflexus L) بر رشد و عملکرد آفتابگردان (Helianthus annuus L.)،  آزمایشی مزرعه ای در سال های زراعی 89-1388 و 90-1389 در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتور اصلی شامل آبیاری به عنوان عامل اصلی(آبیاری نرمال، آبیاری در 75 درصد ظرفیت مزرعه و آبیاری در 50 درصد ظرفیت مزرعه) و علف هرز در دو سطح با و بدون تاج خروس هر کدام در 5 مرحله رشدآفتابگردان (8 برگی، 12 برگی، ظهور طبق، گلدهی و رسیدگی) به عنوان عامل فرعی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که کم آبیاری، عملکرد دانه و اجزاء عملکرد دانه آفتابگردان (تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه) در هر دو سال را کاهش داد. طول دوره بحرانی کنترل تاج خروس، با پذیرش افت 5 درصدی عملکرد دانه در تیمار آبیاری نرمال، در سال اول 35 تا 86 و در سال دوم 49 تا 94 روز بعد از کشت بود و با کاهش میزان آب مصرفی تا 75 درصد ظرفیت مزرعه طول دوره بحرانی علف هرز به ترتیب 34 تا 100 روز در سال اول و 50 تا 101 روز بعد از کشت در سال دوم و در 50 درصد ظرفیت، در سال اول 32 تا 105 روز بعد از کشت و در سال دوم 44 تا 98 روز بعد از کشت افزایش یافت. به عبارت دیگر، کم آبیاری طول دوره بحرانی کنترل تاج خروس را افزایش داد.

 واژه‏های کلیدی: دوره بحرانی کنترل علف هرز کاهش عملکرد قابل قبول مدل گامپرتز مدل لجستیک Abbasian, A., Babaeian Jelodar, N. A.,  & Bararpour, M. T. (2001).Smooth pigweed (Amaranthus hybridus L.) interference with soybean (Glycine max L. Merrill). Iranian Journal Agricultural Science and Natural Resources, 8(3),103-112. Angadi, S. V. & Entz, M. H. (2002). Root system and water use patterns of different height sunflower cultivars. Journal of Agronomy, 94, 47-62. Anonymous. (1999). Sunflower crude and refined oils. In: Agribusiness Handbooks. Food and Agric. Organization, Eur. Bank Reconstruction Dev. Anwar, M. P.,  Juraimi, A. S.,  Samedani, B.,  Puteh, A., &  Man, A. (2012). Critical Period of Weed Control in Aerobic Rice.Scientific World . Association of Official of Analytical Chemists (AOAC). (1970). Official method of analysis. 11th Edition, Washington D. C., USA. Bensch, C. N., Horak, M. J.,  & Peterson, D. E. (2000). Amaranthus competition in sunflower. Proc. North. Cent Weed Science Society, 61, 55-81. Bensch, C. N., Horak, M. J., & Peterson, D. (2003). Interference of redroot pigweed (Amaranthus retroflexus L.), Palmer amaranth (A. Palmeri) and common waterhemp (A. Rudis) in soybean. Weed Science, 51, 37-43. Breccia, G., Vega, T., Nestares, G., Mayor, M. L.,  Zorzoli, R., & Picardi, L. (2011). Rapid test for detection of imidazolinone resistance in sunflower (Helianthus annuus L.). Plant Breeding, 130, 109-113. Bruniard, J. M., & Miller, J. F. (2001). Inheritance of imidazolinone- herbicide resistance in sunflower. Helia, 24, 11-16. Buhler, D. D., Liebman, M., & Obrycki, J. J. (2000). Theoretical and practical challenges to an IPM approach to weed management. Weed Science, 48, 274-280. Dimson, E. V. (2001). Cauliflower production in Arizona, weeds. Available at: http://pestdata.ncsu.edu/ cropprofiles/ docs /azcauliflower.html. Duke, S. O. (1985). Weed physiology. Vol. 1: Reproduction and ecophysiology. CRS press, Inc. Boca Raton, FI. U.A.A. Erdem, T., Erdem, Y., Orta, A. H., & Okursoy, H. (2006).Use Of crop water stress index for scheduling the irrigation of sunflower (Helianthus annuus L.). Turkish Journal Agriculture and Forestry, 30,11-20. Erman, M, Tepe, I, Yazlik, A, Levent, R., & Ipek, K. (2008). Effect of weed control treatments on weeds, seed yield, yield components and nodulation in winter-lentil. Weed Research, 44, 305-312. Flagella, Z., Rotunno, T., Tarantino, R., Di Caterina, R., & De Caro, A. (2002). Changes in seed yield and oil fatty acid composition of high oleic sunflower (Helianthus annuus L.) hybrids in relation to the sowing date and the water regime. European Journal of Agronomy, 17, 221-230. Flexas, J., Bota, J., Loreto, F., Cornic, G., & Sharkey, T. D. (2004). Diffusive and metabolic limitations to photosynthesis under drought and salinity in C3 plants.Plant Biology. 6:269-279. In sunflower cultivars under drought. II. Growth and water relations. Australian Journal of Agricultural Research, 37, 583-597. Göksoy, A. T., Demir, A. O., Turan, Z. M., & Dağüstü, N. (2004). Response of sunflower (Heliantusannuus L.) to full and limited irrigation at different growth stages. Field Crops Research, 87, 167-78. Grimes, D. W., Yamada, H., & Hughes, S. W. (1987). Climate-normalized cotton leaf water potentials for irrigation scheduling.Agric. Water Management, 12, 293-304. Hall, M. R., Swanton, C. J., & Anderson, G. W. (1992). The critical period of weed control in grain corn (Zea mays L.). Weed Science, 40, 441-447. Hassanlee, A. (2000). Different methods of water measurements.1st Edition, Shiraz University Press, Shiraz, Iran. Hódi, L., Torma, M., Krisztina, M., & Kazinczi, G. (2006). Critical periods for weed control in sunflower in South-Eastern region of Hungary. Cereal Research Communications, 34, 469-472. Horak, M. J., & Loughin, T. M. (2000). Growth analysis of four  Amaranthus species.  Weed Science, 48, 347-355. Jafarzadeh Kenarsari, M., & Postini, K. (1998). Investigating the effect of drought stress at different growth stages on some morphological characteristics and yield components of sunflower (cv. Record). Iranian Journal of Agricultural Science, 29(2), 353-362. Jordan, N. (1993). Prospects for weed control through crop interference. Ecological Applications, 3, 84-91. Knezevic, S. Z., Evans, S. P., Blankekship, E. E.,  Van Acker, R. C., & Lindquist, J. L. (2002). Critical period for weed control: the concept and data analysis. Weed Science, 50, 773-786. Kropff, M. J., & Van Loar, H. H. (1993). Modeling crop-weed interactions. Cab international, Walling ford, UK. Lawlor, D. M. (2002). Limitation to photosynthesis in water-stressed leaves: Stomata vs. metabolism and the role of ATP. Annals of Botany, 89, 871-885. Mulugeta, D., & Boerboom, C.M. (2002). Critical time of weed removal in glyphosate-resistant Glycine max. Weed Science, 48, 35-42. Ronald, A. E., & Smith, C.E. (2000). The flora of the Nova Scotia. Halif Nova Scotia museum.  Ronald, A. E. (2000). Amaranthus retoflexus/pigweed. U.S. Department of agriculture. Rang Pub. Stone, L. R., Schlegel, R. E.,  & Khan, A. H. (1996). Response of corn, grain sorghum and sunflower to irrigation to the High Plains of Kansas. Agricultural Water Management, 30, 251-259. Stratonovitch, P. Storkey, J.,  & Semenov, A. A. (2012). A process-based approach to modelling impacts of climate change on the damage niche of an agricultural weed. Global Change Biology, 18, 2071-2080. Swanton, C. J. & Weise, S. F. (1991). Integrated weed management: the relationship and approach. Weed Technology, 5, 648-656. Swanton, C. J., Sullivan, J. O., & Robinson, D. F. (2010). The critical weed-free period in carrot. Weed Science, 58, 229-233. Tolga, E., & Lokman, D. F. (2003). Yield response of sunflower to water stress under Tekirdag conditions. Helia, 26(38), 149-158. Turhan, H., & Baser, I. (2004). In vitro and In vivo water stress in sunflower (Helianthus annuus L.). Helia, 27(40), 227-236. Wanjari, R. H., Yaduraju, N. T., & Ahuja, K. N. (2001). Critical period of crop-weed competition in rainy-season sunflower (Helianthus annuus). Indian Journal of Agronomy,46,309-313. Zimdahl, R. L. (1988). The concept and application of the critical weed-free period. Pages 145-155 in M. A. Altieri& M. Liebman, ed. Weed Management in Agroecosystems: Ecological approaches. Boca Raton, FL: CRC Press.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.5000 مقاله کامل تاثیر افزودنی‌های آلی و معدنی بر برخی خصوصیات شیمیایی ورمی‌کمپوست، زیست توده و تولید مثل کرم‌های خاکی خسروی آناهیتا گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی،دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران زارعی مهدی گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی،دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 35 44 15 08 2016 19 04 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5000.html

چکیده-غنی سازی بستر در سیستم تولیدی ورمی کمپوست با افزودنی های آلی و معدنی می تواند کیفیت ورمی کمپوست تولیدی را افزایش دهد. خاک فسفات و پودر ماهی مواد ارزان و قابل دسترس هستند و  مایه زنی  بستر با ریزجانداران حل کننده فسفات می تواند قایلیت استفاده عناصر غذایی آنها را افزایش دهد. به منظور بررسی تاثیر غنی سازی بستر تولید ورمی کمپوست با خاک فسفات، پودر ماهی و باکتری حل کننده فسفات، آزمایش فاکتوریل در غالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام گردید. عوامل آزمایش شامل دو سطح باکتری حل کننده فسفات (سودوموناس فلورسنس) (بدون مایه زنی و مایه زنی شده)، دو سطح خاک فسفات (صفر و 1 % وزنی) و دو سطح پودر ماهی (صفر و 1% وزنی) بود. نتایج نشان داد که کاربرد خاک فسفات و باکتری موجب کاهش غلظت نیتروژن گردید در حالی که کاربرد پودر ماهی غلظت نیتروژن را در ورمی­کمپوست افزایش داد. کاربرد خاک فسفات، پودر ماهی و باکتری به تنهایی و همزمان سبب افزایش غلظت فسفر شد. کاربرد پودر ماهی موجب افزایش غلظت مس، روی و منگنز شد. خاک فسفات موجب افزایش غلظت آهن و همچنین کاهش مس، روی و منگنز شد. کاربرد خاک فسفات موجب افزایش قابلیت هدایت الکتریکی و کاربرد پودر ماهی موجب کاهش آن شد. به علاوه خاک فسفات و پودر ماهی هردو موجب افزایش پ هاش شدند. از طرف دیگر کاربرد خاک فسفات و باکتری حل کننده فسفات موجب کاهش تعداد و وزن کرم­های خاکی بالغ و همچنین تعداد کوکون گردید. کاربرد پودر ماهی تعداد و وزن کرم و تعداد کوکون را افزایش داد. نتایج نشان داده است که افزودن مواد به بستر قابلیت دسترسی  برخی عناصر غذایی را افزایش و رشد و زیست توده کرمهای خاکی را تغییر داده است.

 واژه‏های کلیدی: کوکون پودر ماهی باکتری حل کننده فسفات خاک فسفات Alikhani, HA., Motesharehzadeh, B., &  Dindarlo, N. (2015). Effect of amount and levels of different organic matters in vermiculture technology. 14th Iranian Soil Science Congress. University of Vali-e-Asr, Rafsanjan, Iran. Bremner, J.M. (1996). Nitrogen total. In D.L. Sparks, (Ed.), Methods of soil analysis part 3: Chemical methods (pp. 1085-1122). Soil Science Society of America & America Society of Agronomy, Madison, WI. Busato, J. G., Lima, L. S., Aguiar, N. O., Canellas, L. P., & Olivares, F. L. (2012). Changes in labile phosphorus forms during maturation of vermicompost enriched with phosphorus-solubilizing and diazotrophic bacteria. Bioresource Technology, 110, 390–395. Chapman, H. I., & Pratt, P. F. (1961). Methods Analysis for Soils, Plants and Waters. University of California, Berkeley. Chaudhary, D. R., Bhandari, S. C., & Shukla, L. M. (2004). Role of vermicompost in sustainable agriculture – A review. Agricultural Reviews, 25 (1), 29 – 39. Chaudhuri, P. S., Pal, T. K., Bhattacharjee, G., & Dey, S. K. (2000). Chemical changes during vermicomposting (Perionyxexcavatus) of kitchen wastes. Tropical Ecology, 41(1), 107-110. Deolalikar, A. V., Mitra, A., Bhattacharyee, S., & Chakraborty, S. (2005). Effect of vermicomposting process on metal content of paper mill solid waste. Journal of Environmental Science & Engineering, 47, 81–84. Dominguez, J., & Edwards, C. A. (2004) Vermicomposting organic wastes: A review. In S.H. Shakir Hanna and W.Z.A. Mikhati, (ed.), Cairo 2004. Soil Zoology for Sustainable Development in the 21st Century. 370-395. Dominguez, J., Edwards, C. A., & Subler, S. (1997). A comparison of vermicomposting and composting. Biocycle, 38, 57-59 Ebadi, Z., Grami, A., & Sami, K. (2007). Study on earthworm (Eisenia foetida) growth and reproduction in substrates of different agricultural and industrial wastes. Pajouhesh & Sazandegi, 76, 164-170. (In Persian). Edwards, C. A. (1995). Earthworm. McGraw Hill Encyclopedia, 81–83. Edwards, C. A. (1988). Breakdown of animal, vegetable, and industrial organic wastes by earthworms. Agriculture, Ecosystems & Environment. 24, 21-31. Eivazi, F., & Tabatabai, M.A. (1977). Phosphatases in soils. Soil Biology and Biochemistry, 9, 167–172. El Haddad, M. E., Zayed, M. S., El Sayed, G. A. M., Hassanein, M. K., & Abd El Satar, A. M. (2014). Evaluation of compost, vermicompost and their teas produced from rice straw as affected by addition of different supplements. Annals of Agricultural Sciences, 59(2), 243–251. Evans. A. C. & Guild, W. J. (1948). Studies on the relationships between earthworms and soil fertility .Field population. Annals of Applied Biology, 35, 485-493. Flack, F. & Hartenstein, R. (1984). Growth of the earthworm Eisenia foetida on microorganisms and cellulose. Soil Biology and Biochemistry,16, 491-495. Goldstein, A. H. (1986). Bacterial solubilization of mineral phosphates: historical perspective and future prospects. Search Results. American Journal of Alternative Agriculture, 1, 51– 57. Guoxue, L., Zhang, F., Sun, Y., Wong, J. W. C., & Fang, M. (2001). Chemical evaluation of sewage composting as mature indicator for composting process. Water, Air, and Soil Pollution, 132, 333–345. Haimi, J., & Huhta, V. (1986). Capacity of various organic residues to support adequate earthworm biomass for vermicomposting. Biology and Fertility of Soils, 2, 23-27. Hartenstein, R. (1981). Production of earthworms as a potentially economic source of protein. Biotechnology and Bioengineering, 23, 1797-1811. Hartenstein, R. (1981). Use of Eisenia foetida in organic recycling based on laboratory experiments. In: Appelhof, M. (ed), Workshop on the role of earthworms in the stabilization of organic residues (pp. 155-165). Vol I Proceedings. Beech Leaf Press, Michigan. Haynes, R. J. (1984). Lime and phosphate in the soil-plant system. Advances in Agronomy, 37, 249-315. Kaushik, P., & Garg, V. K. (2003). Vermicomposting of mixed solid textile mill sludge and cow dung with theepigeic earthworm Eisenia foetida. Bioresource Technology, 90, 311-316. Kharrazi, M., Unesi, H., & Abedini, J. (2012). Effect of corn waste blended with cow dung and paper on vermicompost qualities using Eisenia foetida. Agronomy Journal, 103, 179-191. (In Persian). Khwairakpam, M., & Bhargava, R. (2009). Vermitechnology for sewage sludge recycling. Journal of Hazardous Materials, 161, 948-954. Kim, K.Y., Jordan, D., & Mc Donald, G. A. (1998). Enterobacter agglomerans, phosphate solubilizing bacteria, and microbial activity in soil: effect of carbon sources. Soil Biology and Biochemistry, 30, 995–1003. Kumar, V., & Narula, N. (1999). Solubilization of inorganic phosphates and growth emergence of wheat as affected by Azotobacter chroococcum. Biology and Fertility of Soils, 28, 301-305. Kumar, V., & Singh K. P. (2001) Enriching vermicompost by nitrogen fixing and phosphate solubilizing bacteria. Bioresource Technology, 76, 173-175. Lozcano, C., & Dominguez, J. (2011). The use of vermicompost in sustainable agriculture: impact on plant growth and soil fertility. Soil Nutrients, 10, 1-23. Mahantaa. K., Jhaa, D. K., Rajkhowab, D. J., & Kumarb, M. (2012). Microbial enrichment of vermicompost prepared from different plant biomasses and their effect on rice (Oryza sativa L.) growth and soil fertility. Biological Agriculture & Horticulture, 28 (4), 241–250. Malekzadeh, E. Alikhani, H. A., Savabeghi Firoozabadi, G. R., & Zarei, M. (2012). Bioremediation of cadmium-contaminated soil through cultivation of maize inoculated with plant growth–promoting rhizobacteria. Bioremediation Journal, 16(4), 204-211. Manyuchi, M. M., & Phiri, A. (2013). Vermicomposting in Solid Waste Management: A Review. International Journal of Scientific Engineering and Technology, 2 (12), 1234-1242. Mendes, E. G., & Almedia, A. M. (1962). The respiratory metabolism of tropical earthworms. Ш. The influence of oxygen tension and temperature. Boletim da Faculdade de Filosofia, Ciências e Letras, Universidade de São Paulo. Zoologia, 24, 43-65. Miles, R. D., & Chapman, F. A. (2006). The benefits of fish meal in aquaculture diets. Department of Fisheries and Aquatic Sciences, Florida Cooperative Extension Service publisher, Institute of Food and Agricultural Sciences, University of Florida. FA 122, 1-6. Mirbolook, A., Lakzian, A., & Haghnia, G. H. (2011). Comparison of chemical, physical characteristics and maturity of produced vermicompost from cow manure treated with sugar beet molasses, aeration and soil. Agronomy Journal, 93, 25-33. (In Persian). Pattnaik, S., & Reddy, M. V. (2010). Nutrient Status of Vermicompost of Urban Green Waste Processed by Three Earthworm Species—Eisenia foetida, Eudrilus eugeniae, and Perionyx excavates. Applied and Environmental Soil Science, 2010, 1-13. Premono, E. M., Moawad, M. A., & Vlek, P. L. G. (1996). Effect of phosphate-solubilizing Pseudomonas putida on the growth of maize and its survival in the rhizosphere. Indian Journal of Crop Science, 11, 13-23. Rhoades, J. D. (1996). Salinity: Electrical conductivity and total dissolved solids. In: D. L. Sparks et al. (Ed.).  Methods of Soil Analysis. Part 3. 3rd ed. (pp. 417-436). American Society of Agronomy, Inc: Madison, WI. Saha, S., Pradhan, K., Sharma, S., & Alappat, B. J. (2008). Compost production from Municipal Solid Waste (MSW) employing bioinoculants. International Journal of Environment and Waste Management, 2, 572-583. Sharma, S., Pradhan, K., Satya, S., & Vasudevan, P. (2005) Potentiality of Earthworms for Waste Management and in Other Uses – A Review. American Science, 1, 4-16. Sperber, J. I. (1958). The incidence of apatite-solubilizing organisms in the rhizosphere and soil. Australian Journal of Agricultural Research, 9, 778-791. Theunissen, J. P., Ndakidemi, A., & Laubscher, C. P. (2010). Potential of vermicompost produced from plant waste on the growth and nutrient status in vegetable production. International Journal of Physical Science, 5(13), 1964-1973. Thomas, G.W. (1996). Soil pH and soil acidity. In: D. L. Sparks et al. (ed.), Methods of Soil Analysis, part 3. 3rd ed. (pp. 475-490) American Society of Agronomy. Inc: Madison, WI. Tilman, D., Cassman, K. G., Matson, P. A., Naylor, R., & Polasky, S. (2002). Agricultural sustainability and intensive production practices. Nature, 418, 671-677. Tognetti, C., Laos, F., Mazzarino, M. J., & Hernandez, M. T. (2005) Composting vs. vermicomposting: a comparison of end product quality. Compost Science and Utilization, 13(1), 6–13. Van kauwenbergh, S. J. (2001). Overview of world phosphate rock production. International Meeting on Direct Application Phosphate rock and Related Appropriate Technology-latest Development and Practical Experiences. Kuala Lampur, Malaysia. Wan, J. H. C., & Wong, M. H. (2004). Effects of earthworm activity and P-solubilizing bacteria on P availability in soil. Journal of Plant Nutrition and Soil Science, 167, 209–213. Zarei, M., Saleh Rastin, N., Alikhani, H. A., & Aliasgharzadeh. N. (2006). Response of lentil to co-inoculation with phosphate solubilizing rhizobacteria strains and arbuscular mycorrhizal fungi. Journal of Plant Nutrition, 29, 1509-1522.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.5019 مقاله کامل ارزیابی خطر فشار دام در استان خوزستان، ایران الهایی سحر مریم گروه مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران. مسعودی مسعود گروه مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران. 01 12 2018 37 2 45 52 10 10 2016 21 05 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5019.html

چکیده- چرای بیش از حد، تخریب خاک و پوشش گیاهی در مراتع را افزایش می دهد. در این مطالعه ارزیابی فشار دام در منابع طبیعی استان خوزستان، که در جنوب غربی ایران واقع شده است با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)  و یک مدل انجام شد. بدین منظور از مدل فائو-یونپ که بر اساس نسبت ظرفیت برد بالقوه منطقه به تراکم فعلی جمعیت دام ، فشار دام را بررسی می نماید استفاده شد. با این حال، به منظور دستیابی به ارزیابی بهتر فشار دام با توجه به شرایط واقعی منطقه اصلاحاتی روی این مدل صورت گرفت. پارامترهایی که برای اصلاح روش استفاده شد عبارتند از: پارامترهای توپوگرافی و محلی. پارامترهای محلی شامل مصرف سالانه واحد دامی در منطقه مورد مطالعه، وابستگی هر دام به مرتع، تعداد واحد دامی برای هر حیوان و نقشه کاربری اراضی بودند. نقشه خطر فشار دام پس از همپوشانی و محاسبه پارامترهای مختلف درGIS  تهیه شد. با توجه به نتایج، کلاس خطر شدید و بسیار شدید حدود 70 درصد از منابع طبیعی در منطقه مورد مطالعه را شامل می شود. طبقات با شدت خطر بالا بیشتر در مناطق غرب، مرکز تا جنوب شرق منطقه مورد مطالعه مشاهده شد. این مسئله به دلیل پتانسیل کم مراتع طبیعی در رشد کافی علوفه و همچنین وجود تعداد زیادی از دام در این مناطق می باشد.

 واژه های کلیدی: فشار دام واحد دامی منابع طبیعی FAO/UNEP GIS Amiri E., Masoudi, M, Fallah Shamsi, R., & Taghvaei, M. (2008). Hazard evaluation of livestock Pressure on natural rangeland of Iran.  International Pollution Research, 27 (4), 611 – 615. Ahmadian, M., Darvish, M., Sadeghimanesh, M. (2014). Assessment and mapping the total risk of desertification using FAO and UNEP modified method (case study: Gharachay watershed). Iranian Journal of Range and Desert Research, 21 (4), 604-619. Andriamandroso, A., Bindelle, J, Mercatoris, B., & Lebeau, F. (2016). A review on the use of sensors to monitor cattle jaw movements and behavior when grazing. Biotechnology, Agronomy, Society and Environment, 20 (1), 273-286. Asadu, C. L. A., Ike O. O., & Ugwuoke, B. O. (1999). Cattle grazing and environment in eastern Nigeria: Impact on soil physical properties. Outlook on Agriculture, 28, 103-107. Dregne, H. E. (2002). Land degradation in dry lands. Arid Land Research and Management, 16, 99-132. Erlich, P. R. (1988). The loss of diversity: causes and consequences. In: Wilson, E.O., Peter, F.M. (Eds.), Biodiversity. National Academic Press, Washington, DC. FAO/UNEP. (1984). Provisional methodology for assessment and mapping of desertification. Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome. Faraggitaki, M. A. (1985). Desertification by heavy grazing in Greece: the case of Lesvos Island. Journal of Arid Environments, 9, 237–242. Jahad-e-Keshavarzi Organization of Fars. (2007). Statistics of Livestock in Fars Province. Ministry of Jahade Agriculture, Shiraz, Iran. Habib,  G., Ullah Khan, M., Javaid, S., & Saleem, M. (2016). Assessment of Feed Supply and Demand for Livestock in Pakistan. Journal of Agricultural Science and Technology, A 6, 191-202. Kharin, N. G. (1986). Desertification assessment and mapping: a case study of Turkmenistan, USSR. Annals of Arid Zone, 25, 1-17. Le Houerou, H. N. (1996). Climate change, drought and desertification. Journal of Arid Environments, 34, 133-185. Le Houerou, H. N., & Hoste, C. H. (1977). Rangeland production and annual rainfall relations in the Mediterranean Basin and in the African Sahelo- Sudanian zone. Journal of Range Management, 30, 181-189.  Masoudi, M., & Asrari, E. (2006). A new model for assessing of livestock pressure: a case study- Southern Iran. Ecology Environment and Conservation, 12(3), 391-398. Masoudi, M., Gore, S. D., & Alavi Panah, S. K. (2005). A new methodology using GIS for assessing of livestock pressure in the Qareh Aghaj Sub Basin, Southern Iran. Nature, Environment and Pollution Technology, 4(4), 561-566. Mwendra, E. J., & Mohammad Saleem, M. A. (1996). Infiltration rates surface runoff and soil loss as influenced by grazing pressure in the Ethiopian highlands. Soil Use and Management, 13, 29-35. Natural Resources Bureau of Fars Province. (2003). Livestock report. Ministry of Jahade Agriculture, Shiraz, Iran. Noy Meir, J., & Seligman, K. (1979). Management of semi-arid ecosystems in Israel. In: Walker, B.H. (Ed.), Management of Semi-arid Ecosystems. Elsevier, Amsterdam. Perevolotsky, A., & Seligman, N. G. (1998). Role of grazing in Mediterranean rangeland ecosystems. BioScience, 48, 1007–1017. Pour, H. Z., & Ejtehadi, H. (1997). Grazing effects on diversity of rangeland vegetation:  a case study in MoutehPlain, Iran.  Acta Botanica Hungarica, 40 (1–4), 271–280. Research Institute of Planning and Agricultural Economics (2000) Complete studies for rehabilitation and development of agriculture and natural resource in the Fars Province: Erosion and soil conservation report. Ministry of Jahad and Agriculture,  Iran. Shaoliang, Y. I., Ning, W. U., Peng, L., Qian, W., Fusun, S., Geng, S., & Jianzhong, M. (2007). Changes in Livestock Migration Patterns in a Tibetan-style Agropastoral System. Journal of Mountain Research and Development, 27(2), 138-145. Smith BD. (1995). The Emergence of Agriculture. Ltd, New York, NY: Scientific American Library, distributed by W. H. Freeman & Co. Soderstrom, B., Part, T., & Linnarsson, E. (2001). Grazing effects on between-year variations of farmland bird communities.  Ecological Applications, 11 (4), 1141–1150. Taddese, Y. (2001). Land degradation: A challenge to Ethiopia. Environmental Management, 27, 815-824. Warren, A., Sud, Y. C., & Rozamov, B. (1996). The future of deserts. Journal of Arid Environments, 32, 75-89. Wilson, E. O. (1992). The Diversity of Life. Cambridge, MA, USA: Belknap Press. Yates, C. J., Norton, D. A., & Hobbs, R. J. (2000). Grazing effects on plant cover, soil and microclimate in fragmented woodlands in southwest Australia: implications for restoration. Austral Ecology, 25 (1), 36–47.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.4958 مقاله کامل پایداری مدیریت محیط زیست در ایران: تحلیل ردّپای اکولوژیک فاطمی مهسا گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران. رضائی مقدم کورش گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ج. ا. ایران واکرنا گل ماتیس شبکه جهانی ردپا ، اوکلند، کالیفرنیا، آمریکا شنان کارول گروه مطالعات محیط زیست، دانشگاه سنتا کروز کالیفرنیا، آمریکا 01 12 2018 37 2 53 68 14 11 2016 24 09 2017 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_4958.html

چکیده- پایداری و مدیریت محیط زیست به عنوان دو مقوله اصلی، مفاهیم محیط زیست و توسعه را به یکدیگر پیوند می دهند. پایداری منابع طبیعی تحت تأثیر پارادایم فکری افراد و رهیافت های مرتبط با آن بوده و بر آن اساس می توان در مورد رابطه بین انسان و محیط زیست به قضاوت پرداخت. اتخاذ نظام مدیریتی کارآمد در حوزه محیط زیست، زیربنایی ترین اقدام برای کاهش فشار بر منابع می باشد. در مطالعه حاضر تحلیل ردّپای اکولوژیک به عنوان ابزاری مناسب در مدیریت محیط زیست بکار برده شد تا چالش های زیست محیطی ایران مشخص گردیده و راهکارهای سازنده ای برای رفع آن ها معرفی شود. در واقع ردّپای اکولوژیک ابزاری برای محاسبه دقیق میزان مصرف منابع طبیعی بوده و در مدیریت و برنامه ریزی های زیست محیطی کاربردهای سودمندی دارد. هدف اصلی از این مقاله بررسی و تحلیل روند تاریخی ظرفیت زیستی و ردّپای اکولوژیک در دوره زمانی سال های 1341 تا1390     می باشد. طبق یافته های پژوهش میزان ردّپای اکولوژیک ایران در بازه زمانی مورد مطالعه روندی صعودی داشته در حالی که روند ظرفیت زیستی در حال کاهش بوده است. طبق داده های حاصل از محاسبات ظرفیت زیستی و ردّپای اکولوژیک در حوزه کشاورزی، میزان مصرف منابع طبیعی توسط زارعین و سایر کنشگران حوزه کشاورزی بسیار بیشتر از توانایی بازتولید منابع کشور بوده است. شکاف پایداری با توجه به روند افزایش جمعیت و سایر عوامل مرتبط در گذر زمان بزرگ تر شده است. علی رغم تصویب قواعد و قوانین زیست محیطی مختلف طی سال های اخیر در ایران اما پیشرفت چندانی در دستیابی به پایداری مشاهده نمی شود. کمترین اقدام در راستای کاهش فشار بر منابع طبیعی، بازگشت به نقطه سر به سر و حالتی است که میزان ردّپای اکولوژیک برابر با ظرفیت زیستی کشور باشد. در واقع ایران از یک سو به منظور کاهش شکاف سیاستگذاری ها نیازمند اتخاذ سیاست های زیست محیطی کارآمد توسط مقامات عالی کشور بوده و از سوی دیگر نیز تلاش هایی برای انجام فعالیت های اجرایی متناسب به هدف کاهش میزان ردّپای اکولوژیک و شکاف اجرایی ضروری است.

 واژه های کلیدی: مدیریت محیط زیست کشاورزی پایداری ردّپای اکولوژیک ظرفیت زیستی ایران Adams, W.M. (2009). Green development: environment and sustainability in a developing world. London and New York: Routledge, Taylor and Francis Group, 3rd Edition. Bakhshoodeh, M., & Dehghanpur, H. (2015). Modeling crop cultivation pattern based on virtual water trade: evidence from Marvdasht in Southern Iran. Iran Agricultural Research, 34(2), 29-34. Bastianoni, S., Niccolucci, V., Neri, E., Cranston, G., Galli, A., & Wackernagel, M. (2013). Sustainable Development: Ecological Footprint in Accounting. Encyclopedia of Environmental Management, 2467-2481. Berkes, F., Colding, J., & Folke, C. (2003). Navigating social-ecological systems: building resilience for complexity and change.Cambridge University Press, Cambridge, UK. Borucke, M., Moore, D., Cranston, G., Gracey, K., Iha, K., Larson, J., Lazarus, E., Morales, J. C., Wackernagel, M., & Galli, A. (2013). Accounting for demand and supply of the biosphere`s regenerative capacity: the national footprint accounts` underlying methodology and framework. Ecological Indicators, 24, 518-533. Cerutti, A. K., Beccaro, G. I., Bagliani, M., Donno, D., & Bounous, G. (2013). Multifunctional ecological footprint analysis for assessing eco-efficiency: a case study of fruit production systems in Northern Italy. Journal of Cleaner Production, 40, 108-117. Chaychi, B. (2010). Organic agriculture: healthy soil, plant and human. Livestock and Agro-Industry,117, 49-50. Dietz, T., Rosa, E. A., & York, R. (2007).Driving the human ecological footprint. Frontiers in Ecology and the Environment, 5, 13-18. Ewing, B., Hawkins, T., Wiedmann, T., Galli, A., Ercin, E., Weinzettel, J., & Steen Olsen, K. (2012). Integrating Ecological and Water Footprint Accounting in a Multi-Regional Input-Output Framework. Ecological Indicators, 23, 1-8. Fang, K., Heijungs, R., & De Snoo, G. R. (2014). Theoretical exploration for the combination of the ecological, energy, carbon and water footprints: overview of footprint family. Ecological Indicators, 36, 508-518. FAO - Food and Agriculture Organization of United Nations.(2011). Major Food and Agricultural Commodities and Producers. FAO - Food and Agriculture Organization of United Nations.(2013). FAO statistical yearbook 2013, World Food and Agriculture. FAO - Food and Agriculture Organization of United Nations.(2014). FAO statistical yearbook 2014, Near East and North Africa Food and Agriculture. Fatemi, M. (2011). Land use change in agriculture: causes and consequences. Master dissertation, Department of Agricultural Extension and Education, Shiraz University, Shiraz, Iran. Fatemi, M. (2017). Ecological footprint and its application in the extension of sustainable environmental management in agriculture of Fars province.Ph.D. dissertation, Department of Agricultural Extension and Education, Shiraz University, Iran. Galli, A., & Halle, M. (2014). Mounting Debt in a World in Overshoot: An Analysis of the Link between the Mediterranean Region’s Economic and Ecological Crises. Resources, 3 (2), 383-394. Galli, A., Kitzes, J., Niccolucci, V., Wackernagel, M., Wada, Y., & Marchettini, N. (2012a). Assessing the global environmental consequences of economic growth through the Ecological Footprint: A focus on China and India. Ecological Indicators, 17, 99-107. Galli, A., Kitzes, J., Wermer, P., Wackernagel, M., Niccolucci, V., & Tiezzi, E. (2007). An exploration of the mathematics behind the ecological footprint. International Journal of Ecodynamics, 2 (4), 250-257. Galli, A., Wackernagel, M, Iha, K., & Lazarus, E. (2014). Ecological footprint: implications for biodiversity. Biological Conservation, 173,121-132. Galli, A., Wiedmann, T., Ercin, E., Knoblauch, D., Ewing, B., & Giljum, S. (2012b). Integrating Ecological, Carbon, and Water Footprint into a “Footprint Family” of indicators: definition and role in tracking Human Pressure on the Planet. Ecological Indicators, 16, 100-112. Galli, A., Halle, M., & Grunewald, N. (2015). Physical limits to resource access and utilization and their economic implications in Mediterranean economies. Environmental Science and Policy, 51, 125-136. Ghasemi, N. (2002). Collection of Environmental rulesand regulations. Tehran: Behnami Publication. Goldfinger, S., Wackernagel, M., Galli, A., Lazarus, E., & Lin, D. (2014). Footprint facts and fallacies: A response to Giampietro and Saltelli (2014) "Footprints to Nowhere." Ecological Indicators, 46, 622–632. He, G., Lu, Y., Mol, A. P. J., & Beckers, T. (2012). Changes and challenges: China`s environmental management in transition. Environmental Development, 3, 25-38. Hoekstra, A.Y. (2009). Human appropriation of natural capital: a comparison of ecological footprint and water footprint analysis. Ecological Economics, 68, 1963-1974. Karami, E. (2000). Socio-economic factors, sustainable agriculture. Economic of Wheat. Tehran: Ministry of Agriculture, 120-159. Karimi, A. (2007). Importance of waste optimal management.Waste Management, 9 (10), 5. Kissinger, M., & Gottlieb, D. (2010). Place oriented ecological footprint analysis: the case of Israel`s grain supply. Ecological Economics, 69, 1639-1645. Kissinger, M., & Gottlieb, D. (2012). From global to place oriented hectares- The case of Israel`s wheat ecological footprint and its implications for sustainable resource supply. Ecological Indicators, 16, 51-57. Kitzes, J., Moran, D., Galli, A., Wada, Y., & Wackernagel, M. (2009). Interpretation and Application of the Ecological Footprint: A Reply to Fiala (2008). Ecological Economics, 68 (4), 929-930. Kitzes, J., Peller, A., Goldfinger, S., & Wackernagel, M. (2007). Current Methods for Calculating National Ecological Footprint Accounts. Science for Environment and Sustainable Society, 4 (1), 1-9. Kitzes, J., & Wackernagel, M. (2009). Answers to common questions in ecological footprint accounting. Ecological Indicators, 9 (4), 812-817. Kortenkamp, K. V., & Moore, C. F. (2001). Ecocentrism and anthropocentrism: moral reasoning about ecological commons dilemmas. Journal of Environmental Psychology, 21, 261-272. Legal and Parliamentary Affairs Office.(2004). The collection of environmental conservation rules and regulations of Iran.Department of Environment of Iran. Lenzen, M., & Murray, S. A. (2001). A modified ecological footprint method and its application to Australia. Ecological Economics, 37, 229–255. Linkov, I., Satterstrom, F. K., Kiker, G. A., Bridges, T. S., Benjamin, S. L., & Belluck, D. A. (2006). From optimization to adaptation: shifting paradigms in environmental management and their application to remedial decisions. Integrated Environmental Assessment and Management, 2 (1), 92–98. Ministry of Agriculture Jihad. (2012). The distribution of different types of chemical fertilizers in the country. Agricultural Support Services Joint Stock Company, Project and Plan Office. Monfreda, C., Wackernagel, M., & Deumling, D. (2004). Establishing national natural capital accounts based on detailed Ecological Footprint and biological capacity assessments. Land Use Policy, 21, 231-246. Moore, D., Cranston, G., Reed, A., & Galli, A. (2012). Projecting future human demand on the Earth’s regenerative capacity. Ecological Indicators, 16, 3-10. Nemat Pour, L., & Rezaei Moghaddam, K. (2014). Attitudes of rural women towards the consequences of vermin-compost production in Fars province. Journal of Agricultural Extension and Education, 9 (2), 15-39. Niccoluccia, V., Tiezzi, E., Pulselli, F. M., & Capinerib, C. (2012). Biocapacity vs. Ecological Footprint of world regions: A geopolitical interpretation. Ecological Indicators, 16, 23-30. Passeri, N., Borucke, M., Blasi, M., Franco, S., & Lazarus, E. (2013). The influence of farming technique on cropland: A new approach for the ecological footprint. Ecological Indicators, 29, 1-5. Population and housing census.(2011). Statistical Center of Iran. Retrieved from: http://www.amar.org.ir/ Rees, W. (1992). Ecological Footprint and appropriated carrying capacity: what urban economics leave out? Environmental Urbanization, 120-130. Rees, W. E. (1996). Revisiting Carrying Capacity: Area-Based Indicators of Sustainability. Population and Environment, 17, 195-215. Rees, W. E., & Wackernagel, M. (1996). Urban ecological footprints: why cities cannot be sustainable - and why they are a key to sustainability. Environmental Impact Assessment Review, 16, 223-248. Rezaei Moghaddam, K., & Fatemi, M. (2013). Towards an environment-sociologic model to sustainable agriculture and investigation of strategic policy alternatives. Journal of Agricultural Technology, 9 (6), 1381-1397. Rezaei Moghaddam, K., & Karami, E. (1998). Poverty and sustainable agriculture: a qualitative analysis. Rural & Village, 3, 1-29. Rezaei Moghaddam, K., Karami, E., & Gibson, J. (2005). Conceptualizing sustainable agriculture: Iran as an illustrative case. Journal of Sustainable Agriculture, 27 (3), 25-56. Rezaei Moghaddam, K., & Nemat Pour, L. (2015). Cooperatives of vermin-compost production, a solution for the empowerment of rural women: case of Fars province. Rural & Village, 3, 83-103. Saeidi, Z. (2015). Social, economic and environmental impact assessment of pollutants from cocking industry as perceived by pistachio growers and specialists in Zarandcounty. Master dissertation, Department of Agricultural Extension and Education, Shiraz University, Shiraz, Iran. Sakr, D. A., Sherif, A., & El Haggar, S. M. (2010). Environmental management systems` awareness: an investigation of top 50 contractors in Egypt. Journal of Cleaner Production, 18, 210-218. Shaeri, A. M., & Rahmati, A. (2012). Human`s environmental laws, regulations, criteria and standards. Tehran: Hak Publications, Department of Environment of Iran. Shahvali, M., & Ebrahimi, F. (2014). Agricultural extension education method for water use optimization. Iran Agricultural Research, 32(1), 1-10. Shibusawa, S. (2002). Precision farming approaches to small-farm agriculture. Agro-Chemical Report, 2 (4), 13-20. Simmons, C., & Chambers, N. (1998). Footprint UK households: how big is your ecological garden? Local Environment, 3(3), 355-362. Simmons, C., Lewis, K., & Barret, J. (2000). Two feet – two approaches: a component-based model of ecological footprinting. Ecological Economics, 32, 375-380. Tahmourian, F. (2007). Principles of environmental management. Tehran: FadakIsatis Publication. Taylor, P. (2001). Biocentric egalitarianism. In: L., Pojman (Ed.), Environ. Ethics, Reading in Theory and Application, 100-112. London: Thomson Learning. Van den Bergh, J. C. J. M., & Grazi, F. (2014). Ecological footprint policy? Land use as an environmental indicator. Journal of Industrial Ecology, 18 (1), 10-19. Van den Bergh, J. C. J. M., & Grazi, F. (2015). Reply to the first systematic response by the Global Footprint Network to criticism: A real debate finally? Ecological Indicators, 58, 458-463. Virapongse, A., Brooks, S., Metcalf, E. C., Zedalis, M., Gosz, J., Kliskey, A., & Alessa, L. (2016). A social-ecological systems approach for environmental management. Journal of Environmental Management, 178, 83-91. Wackernagel, M. (1994). Ecological Footprint and Appropriated Carrying Capacity: A Tool for Planning Toward Sustainability. Ph. D Dissertation, School of Community and Regional Planning, University of British Columbia, Toronto, Canada. Wackernagel, M. (2005). National Footprint and Biocapacity Accounts 2005: The underlying calculation method. Global Footprint Network. Wackernagel, M., & Rees, W. E. (1996). Our ecological footprint: reducing human impact on the earth. Gabriola Island, Canada: New Society Publishers. Wackernagel, M., & Rees, W. E. (1997). Perceptual and structural barriers to investing in natural capital: Economics from an ecological footprint perspective. Ecological Economics, 20, 3-24. Wackernagel, M., & Yount, J. D. (2000). The ecological footprint: an indicator of progress toward regional sustainability. Environmental Monitoring and Assessment, 51,  511-529. Wang, X. (2010). Research review of the Ecological Carrying Capacity. Journal of Sustainable Development, 3 (3), 263-270. Wang, B. C., Chou, F. Y., & Lee, Y. J. (2012). Ecological footprint of Taiwan: A discussion of its implications for urban and rural sustainable development. Computers, Environment and Urban Systems, 36, 342-349. Wiedmann, T., & Barrett, J. (2010). A Review of the Ecological Footprint Indicator—Perceptions and Methods. Sustainability, 2, 1645-1693.  World Bank. (2012). Islamic Republic of Iran cost assessment of environmental degradation, Rural Development, Water and Environment Department Middle East and North Africa Region. Wright, L. A., Coello, J., Kemp, S., & Williams, I. (2011). Carbon footprint for climate change management in cities. Carbon Management, 2, 49-60. Yazdi Samadi, B. (1989). The role and importance of research in achieving self-reliance of agricultural productions. Proceedings of the First National Congress on Agricultural Development Problems of Iran, 179-195. Zahedi, A. (2012). Collection of environmental rules and regulations: Environmental conservation, prevention of water and air pollution and waste management. Tehran: Javdaneh Publication.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2018.5065 مقاله کامل رشد، شاخص عملکرد و فتوسنتز فلفل دلمه‌ای رشدیافته در ورمی-کمپوست تلقیح شده با Arbuscular mycorrhiza حقیقی مریم گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان ، ج. ا. ایران برزگر محمدرضا گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان ، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 69 80 22 04 2018 08 09 2018 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5065.html

چکیده- هدف اصلی این پژوهش بررسی اثرات غلظت­های قارچ مایکوریز(Arbuscular mycorrhiza) و محیط کشت­های مختلف در فاکتورهای رشد، صفات فتوسنتز و عملکرد فلفل دلمه­ای تحت شرایط گلخانه ای بود. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از 3 محیط کشت، پرلایت(PR) و کوکوپیت(Co) با نسبت حجمی 50 به 50 (C)، نسبت حجمی 25 پرلایت به 50 کوکوپیت و 25 ورمی کمپوست(V)،(V25)و نسبت حجمی 25 پرلایت به 25 کوکوپیت به 50 ورمی کمپوست(V50) و سه سطح مایکوریز(گیاه بدون مایکوریز(M0)، مایکوریز با 1000  (M1)و 2000 (M2)  اسپور و سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تلقیح مایکوریز و مخلوط ورمی­کمپوست وزن تر ریشه و شاخه را افزایش داد. تلقیح مایکوریز با 2000 اسپور به طور معنی­داری حجم ریشه را در تیمار  C+V50 و C+V25 افزایش داد.  برداشت میوه با M2 نسبت به M1 در C+V25 و V50 سریعتر بود. عملکرد میوه با تلقیح 2000 اسپور مایکوریز در محیط کشت V25 و C+V50 افزایش داشت. وابستگی مایکوریز با کاهش کاربرد ورمی­کمپوست کاهش یافت و  بیشترین وابستگی ورمی­کمپوست در گیاهان بدون تلقیح مایکوریز بود. هر دو سطح مایکوریز تلقیح شده شاخص کلروفیل را افزایش داد  و بیشترین افزایش با تلقیح M1 در تیمارهای C و C+V50 بود. M1 به میزان قابل توجهی سرعت فتوسنتز را در V25 C+ افزایش داد و سرعت فتوسنتز در سایر محیط­ها اختلاف معنی­دار نداشت. میزان نیتروژن، فسفر و پتاسیم توسط تلقیح مایکوریز در تیمارهای با ورمی­کمپوست بالا نسبت به بقیه تیمار ها افزایش یافت.

 واژه‏های کلیدی: آلومتری عملکرد سرعت فتوسنتز غلظت نیتروژن وابستگی مایکوریز Ahmadi, A., & Siosemardeh, A. (2005). Investigation on the physiological basis of grain yield and drought resistance in wheat: Leaf photosynthetic rate, SC, and non-stomatal limitations. International Journal of Agricultural Biological, 7(5), 807–811. Arancon, N. Q., Edwards, C. A., Atiyeh, R., & Metzger, J. D. (2004). Effects of vermicomposts produced from food waste on the growth and yields of greenhouse peppers. Bioresource Technology, 93, 139–144. Atiyeh, R. M., Lee, S, Edwards, C. A., Arancon, N. Q., & Metzger, J. D. (2002). The influence of humic acids derived from earthworm-processed organic wastes on plant growth. Bioresource Technology, 84, 7-14. Bhagat, S., Thakur, A., & Dhaliwal, H. S. (2013). Organic amendments influence growth, buddability and budding success in rough lemon (Citrus jambhiri Lush.). Biological Agriculture and Horticulture, 29, 46-57. Canellas, L. P., Olivares, F. L., Okorokova Façanha, A. L., & Façanha, A. R. (2002). Humic acids isolated from earthworm compost enhance root elongation, lateral root emergence and plasma membrane H+-ATPase activity in maize roots. Plant Physiology, 130,1951-1957. Cavender, N. D., Atiyeh, R. M., & Knee, M. (2003). Vermicompost stimulates mycorrhizal colonization of roots of Sorghum bicolor at the expense of plant growth. Pedobiologia, 47, 85–89. Chatterjee, R., Bandyopadhyay, S., & Jana, J. C. (2014). Evaluation of vegetable wastes recycled for vermicomposting and its response on yield and quality of carrot (Daucus carota L.). International Journal of Recycling of Organic Waste in Agriculture, 3, 60. Chavez, W., Benedetto, A. D., Civeira, G., & Lavado, R. (2008). Alternative soilless media for growing Petunia _ hybrida and Impatiens wallerana: Physical behavior, effect of fertilization and nitrate losses. Bioresource Technology, 99, 8082-8087. Conversa, G., Lazzizera, C., Bonasia, A., & Elia, A. (2013). Yield and phosphorus uptake of a processing tomato crop grown at different phosphorus levels in a calcareous soil as affected by mycorrhizal inoculation under field conditions. Biology and Fertility of Soils, 49, 691-703. Duong, T. T., Chris, P., & Marschner, P. (2012). Amending soils of different texture with six compost types: impact on soil nutrient availability, plant growth and nutrient uptake. Plant and Soil, 354, 197–209. Doan, T., Phuong, T. N., Cornelia, R., Nguyene, B. V., & Pascal, J. (2013). Interactions between compost, vermicompost and earthworms influence plant growth and yield:A one-year greenhouse experiment. Scientia Horticulturae, 160, 148-154. Fernández Gómez, M. G., Quirantes, M., Vivas, M., & Nogales, R. (2012). Vermicompost and/or Arbuscular Mycorrhizal Fungal Inoculation in Relation to Metal Availability and Biochemical Quality of a Soil Contaminated with Heavy Metals. Water Air and Soil Pollution, 223(5), 2707-2718.  Gutierrez-Miceli, F. A., Santiago Boraz, J., Molina, J. A, Nafate, C. C., Abud Archila, M., Llaven, M. A. O., Rincon Rosales, R., & Dendooven, L. (2007). Vermicompost as a soil supplement to improve growth, yield and fruit quality of tomato (Lycopersicum esculentum). Bioresource Technology, 98, 2781-2786. Gutierrez-Miceli, F. A., Gracia Gomez, R. C., Rincon, R. R., Abud Archila, M., Maria Angela, O. L., Gullin Cruz, M. J., & Dendooven, L. (2008). Formulation of liquid fertilizer for sorghum (Sorghum bicolour (L.) Moench) using vermicompost leachate. Bioresource Technology, 99, 6174–6180. Haghighi, M., Kafi, M., & Fang, P. (2012). Photosynthetic activity and N metabolism of lettuce as affected by humic acid. International Journal of Vegetable Science, 18 (2), 182-189. Haghighi, M., Afsharikia, A., Mozafariyan, M., Pessarakli, M., & Bolandnazar, A. (2014). Usage of herbal (Thyme and Chicory) waste as an organic substrate in cucumber production. Communications in Soil Science and Plant Analysis. (In Print). Hameeda, B., Srijana, M., Rupela, O. P., & Reddy, G. (2007). Effect of bacteria isolated from composts and macrofauna on sorghum growth and mycorrhizal colonization. World Journal of Microbiology and Biotechnology, 23 (6), 883-887. Jones, J. B. (2004). Hydroponics: A practical guide for the soilless grower. USA: CRC Press. Kapoor, R., Sharma, D., & Bhatnagar, A. K. (2008). Arbuscular mycorrhizae in micropropagation systems and their potential applications. Scientia Horticulturae, 116, 227-239. Liu, Z. H., Jiang, L. H., Li, X. L., Hardter, R., Zhang, W. J., Zhang, Y. L., & Zheng, D. F. (2008). Effect of N and K fertilizers on yield and quality of greenhouse vegetable crops. Pedosphere,18, 496-502. Martínez, F., Castillo, S., Borrero, C., Pérez, S., Palencia, P., & Avilés, M. (2013). Effect of different soilless growing systems on the biological properties of growth media in strawberry. Scientia Horticulturae, 150, 59-64. Mobli, M., & Aghdak, P. (2011). Greenhouse Vegetable Growing Technology (Soil and Soil less Culture). Publisher Isfahan:  Arkan Danesh. (In Persian). Nemec, S. (1992). Plant roots as mycorrhizal fungus inoculum for citrus grown in the fields in Florida. Advances in Horticultural Science, 6, 93-96. Ortas, I., & Ustuner, O. (2014). Determination of different growth media and various mycorrhizae species on citrus growth and nutrient uptake. Scientia Horticulturae, 166, 84-90. Oweis, T., Zhang, H., & Pala, M. (2000). Water use efficiency of rainfed and irrigated bread wheat in a Mediterranean environment. Agronomy Journal, 92, 231-238. Padmavathiamma, P. K., Loretta, Y. L., & Usha, R. K. (2008). An experimental study of vermi-biowaste composting for agricultural soil improvement. Bioresource Technology, 99,1672–1681. Perner, H., Schwarz, D., Bruns, C., Mader, P., & George, E. (2007). Effect of arbuscular mycorrhizal colonization and two levels of compost supply on nutrient uptake and flowering of pelargonium plants. Mycorrhiza,17 (5), 469-474. Planchette, C., Fortin, J.A., & Furlan, V. (1983). Growth response of several plant species to mycorrhiza in soil of moderate fertility. I. Mycorrhizal dependency under field condition. Plant and Soil, 70,199–209. Poulton, J. L., Koide, R. T., & Stephenson, A. G. (2001). Effects of mycorrhizal infection, soil phosphorus availability and fruit production on the male function in two cultivars of Lycopersicon esculentum. Plant, Cell and Environment, 24, 841-849. Reuveni, R., Raviv, M., Krasnovsky, A., Freiman, L., Medina, S., Bar, A., & Orion, D. (2002). Compost induces protection against Fusarium oxysporum in sweet basil. Crop Protection,21, 583-587. Ryan, M. H., Chilvers, G. A, & Dumaresq, D. C. (1994). Colonisation of wheat by VA-mycorrhizal fungi was found to be higher on a farm managed in an organic manner than on a conventional neighbour. Plant and Soil, 160, 33-40. Salvioli, A., Zouari, I., Chalot, M., & Bonfante, P. (2012). The arbuscular mycorrhizal status has an impact on the transcriptome profile and amino acid composition of tomato fruit. BMC Plant Biology, 12, 44. Sylvia, D. M. (1998). Mycorrhizal symbioses. In: Sylvia et al. (Ed.) Principals and applications of soil biology, Prentice Hall. Ustuner, O., Wininger, S., Gadkar, V., Badani, H., Raviv, M., Dudai, N., Medina, & S., Kapulnik, Y. (2009). Evaluation of Different Compost Amendments with AM Fungal Inoculum for Optimal Growth of Chives. Compost Science & Utilization, 17, 257-265. Wang, D., Shi, Q., Wang, X., Wei, M., Hu, J., Liu, J., & Yang, F. (2010). Influence of cow manure vermicompost on the growth, metabolite contents, and antioxidant activities of Chinese cabbage (Brassica campestris ssp. chinensis). Biologyand Fertility of Soils, 46, 689-696. Yang, W.Q., Goulart, B.L., Demchak, K., & Li, Y. (2002). Interactive effects of mycorrhizal inoculation and organic soil amendments on nitrogen acquisition and growth of high bush blueberry. American Society for Horticultural Science,127,742-748. Zhu, X. C., Song, F. B., Liu, S. Q., & Liu, T. D. (2011). Effects of Arbuscular mycorrhizal fungus on photosynthesis and water status of maize under high temperature stress. Plant and Soil, 346, 189-199.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2019.5091 مقاله کامل ارزیابی میزان تاثیر مخاطرات اخلاقی کشاورزان انبه کار شهرستان چابهار سردارشهرکی علی گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ج. ا. ایران علی احمدی ندا گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 81 89 04 09 2018 04 12 2018 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5091.html

چکیده-بخش کشاورزی از جمله فعالیتهای همراه با مخاطرات گوناگون است، گریز از ریسک در بخش کشاورزی اجتناب ناپذیر ولی قابل مدیریت می باشد. یکی از ابزار های مدیریت در بخش کشاورزی بیمه محصولات کشاورزی است. بیمه محصولات کشاورزی، از جمله راهکارهای مناسب برای غلبه بر ریسک حاکم بر تولید در بخش کشاورزی و افزایش اطمینان خاطر کشاورزان نسبت به درآمد آینده می‌باشد. انبه یکی از محصولات مهم باغی و صادراتی در استان سیستان و بلوچستان و شهرستان چابهار است که نقش بسزایی در اقتصاد این منطقه دارد. در این پژوهش تلاش شده است با استفاده از داده­های مقطعی در سال 96- 1395 مربوط به 285 کشاورزان انبه کار، پدیده خطر اخلاقی و پیامدهای اقتصادی آن مورد بررسی قرار گیرد. برای مدلسازی اقتصادی و تحلیل اطلاعات از آزمون‌های تحلیل تمایزی و t استفاده شده است. با توجه به نتایج مورد بررسی هیچ گونه مخاطرات اخلاقی در گروه بیمه شده دیده نشد، لذا نگاه ویژه به نقش بیمه باعث افزایش تولید و بهره‌وری محصول مورد بررسی خواهد شد و تعیین میزان حق بیمه بر مبنای شرایط منطقه‌ای و وضعیت اقتصادی کشاورزان می تواند تاثیرات مثبتی بر تولید بگذارد.

 چابهار الگوی تحلیل تمایزی پیامدهای اقتصادی بیمه انبه Afrasiyabi, S., Ghahramanzadeh, M., Dashti, Q. & Hussein Zad, J. (2013). Factors affecting the inclination to participation of wheat suppliers in the proposed insurance plan for climate index in Ahar county. Journal of Agricultural Science and Sustainable Production, 23(4), 85-71. Asante, S.K. (2011). Empowering farming communities in northern Ghana with strategic innovations and productive resources in dry land farming, project. Number 6, CPWF project report, Savanna AgriculturalResearch Institute. Babcock, B. A., & Hennessy, D. A. (1996). Input demand under yield and revenue insurance. American Journal of Agricultural Economics, 78(2), 416-427. Bryan, E., Ringler, C., Okoba, B., Roncoli, C., Silvestri, S. and Herrero, M. 2011. Adapting agriculture to climate change in Kenya: Household and community strategies and determinants. Presented at George Washington University, Washington, D.C., 19 May 2011. Washington, D.C.: IFPRI Department of Statistics and Information Technology, Ministry of Jihad-e Agriculture. (2017). Agricultural Statistics of the Agricultural Crop, Years of 2012-2013, Tehran. Ministry of Jihad-e Agriculture, Deputy of Planning and Economic. Ezzatabadi, M. (2006). A study on the phenomena of systemic risk, moral hazard and adverse selection in crop insurance schemes in Iran: The case of pistachio. Crop Insurance,3 (3), 12-41. (In Persian) Fani, Z.,  &Marufi. A. (2017). Investigation of drought effects of Urmia Lake on natural and Human Environment of the Perimeter Region. Journal of Environmental Promotion, 58, 1- 16. Huang, H. H,. & M. R. Moore. (2018). Farming under weather risk: Adaptation, moral hazard, and selection on moral hazard. In Agricultural Productivity and Producer Behavior, National Bureau of Economic Research, Inc. Hyde, C. E., & Vercammen, J. A. (1997). Costly yield verification, moral hazard, and crop insurance contract form. Journal of Agricultural Economics, 48(1‐3), 393-407. Innes, R., & Ardila, S. (1994). Agricultural insurance and soil depletion in a simple dynamic model. American Journal of Agricultural Economics, 76(3), 371-384. Karami, A., Zamani, A., & Keshavarz, M. (2008). Factors contributing towards contituation of agricultural products insurance among Iranin farmers. Agricultural Economy and Development, 16 (62), 53-81. (In Persian with English Abstract) Karim, M. H., Pour Moghadam, A. R., Mohammad Reza Zadeh, N., Rahnama, A., & Sardar Shahraki, A. (2013). Investigating the phenomena of moral dangers in insurance plan design in south Khorasan province, Agricultural Economics and Development, 21(84), 103-123. Kohansal, M., & Rahnama, A. (2009). A study on farmers' attitude towards grapevine insurance (A case of Quchan). Agricultural Insurance Fund, 6 (225), 51-65. (In Persian) Lekshmi, S., Rugmini, P., & Jesy, T. (1998). Characteristics of defaulters in agricultural credit use: A micro level analysis with reference to Kerala. Indian Journal of Agricultural Economics, 53(4), 640. Maddala, G.S. (1983), Limited dependent and qualitativevariables in econometrics. New York: Cambridge University Press. Mansur, M., A. Hossain, F. Khanam & M. Rahman (1995), Methods of financing and recovery of agricultural credit: A case study of some bank branches of Bangladesh, Economic Affairs. Calcuttu, 40(3), 146-156. McEwan, C., Hughes, A., and Bek, D. (2017). Fairtrade, place and moral economy: Between abstract ethical discourse and the moral experience of northern cape farmers. Environment and Planning A: Economy and Space, 49(3), 572–591. Mohtashami, T., & Salami, H. (2007). Facotrs distinguishing low-risk customers from high-risk customers of banks (The case of Agribank). Proceedings of 6th Iranian Conference on Agricultural Economy. 8-9 November (pp. 383-396). Mashhad: Ferdowsi University Press. (In Persian) Natho, S., & Thieken, A. H. (2018). Implementation and adaptation of a macro-scale method to assess and monitor direct economic losses caused by natural hazards, International Journal of Disaster Risk Reduction, 28, 191- 205. Nikooie, A., & Torkamani, J. (2002). Wheat insurance with consideration of moral hazard and adverse selection problems: A case study in Fars province. Iranian Journal of Agricultural Science,33 (1), 157-169. (In Persian with English Abstract)  Parva, S & Ali Bolandi, M. (2015). Assessing the impact of moral crop insurance in Iran, 2nd International Conference on Modern Research in Management. Perimeter Region, Journal of Environmental Promotion, 58, 1- 16. Razaghi Borkhani, F., Rezvanfar, A., Movahed Mohammadi, H., & Hejazi, (2017). Natural risk and risk management strategies for sustainable development of citrus gardens of Mazandaran province. Journal of Natural Hazard Spatial Analysis, 4(3), 35- 52. Salami, H., & Ansari, V. (2007). Distinctive factors for successful and unsuccessful investment projects: A study in the framework of the method of analysis of the differential function. Iranian Agricultural Science Journal, 2, 321- 331. Sardar Shahraki, A. (2016). Optimum allocation of water resources in Hirmand watershed: The application of game theory and assessment of managerial scenarios (Ph.D. Dissertation). Zahedan, Iran: Sistan and Baluchestan University Press. (In Persian) Sardar Shahraki, A., Shahraki, J., & Hashemi, Monfared, S. A. (2016). Ranking and level of development according to the agricultural indices, case study: Sistan region. International Journal of Agricultural Management and Development, 6(1), 93-100. Sardar Shahraki, A., Shahraki, J., & Hashemi, Monfared, S. A. (2018). An integrated fuzzy multi-criteria decision making method combined with the WEAP model for prioritizing agricultural development, case study: Hirmand catchment. Ecopersia, 6(4), 205-214. Smith, V. H., & Goodwin, B. K. (1996). Crop insurance, moral hazard, and agricultural chemical use. American Journal of Agricultural Economics, 78(2), 428-438. Tavakoli, J., Almasi, H. & Quchi, P. (2016). Analysis of drought adjustment strategies in Kermanshah Province, Rural Studies, 7(1), 217- 241. Shahraki, J., Sadar Shahraki, A. (2014). Assessing the degree Development of sistan and Baluchestan cities with emphasis on key indicators of the agricultural sector. Journal of Regional Planning, 4(15), 13-27. Shirzad, H. (2003). Comparative study of adaptive studies of agricultural insurance systems in different countries of the world. Journal of Planning and Budget, 81, 81- 114. Skees, J. R., Black, J. R., & Barnett, B. J. (1997). Designing and rating an area yield crop insurance contract. American Journal of Agricultural Economics, 79(2), 430-438. Torkamani, J. (2009). Effects of agricultural crop insurance on farmers' risk aversion and income distribution: A case study of Fars province. Journal of Agricultural Economics Research,1 (1), 17-35. (In Persian with English Abstract) Vercammen, J., & van Kooten, G. C. (1994). Moral hazard cycles in individual-coverage crop insurance. American Journal of Agricultural Economics, 76(2), 250-261. Yang, S., He, S., Du, J. & Sun, X. (2015). Screening of social vulnerability to natural hazards in China. Natural Hazards, 76(1), 1–18.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2019.5089 مقاله کامل شناسایی باکتریهای شایع رورست و درون رست بذر برنج موثر در تقویت رشد و جوانه زنی گیاه برنج غلامعلی زاده ریحانه گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو علی سینا، همدان، ج. ا. ایران خداکرمیان غلام گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو علی سینا، همدان، ج. ا. ایران عبادی علی ‏اکبر گروه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر، موسسه تحقیقات برنج ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ج. ا. ایران خشکدامن مریم گروه گیاهپزشکی، موسسه تحقیقات برنج ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 91 98 14 10 2018 29 12 2018 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5089.html

چکیده- در طول فصل زراعی، بذور برنج فاقد علائم آلودگی از شالیزارهای مختلف استان گیلان، ایران، جمع آوری شدند. از میان 39 جـدایه‌ی باکـتریایی شامل 19 اپی‌فیت و 20 اندوفیت، پنج گـروه تاکـسونومی بر اساس هـضم آنـزیمی مـحصول PCR ناحیه‌ی 16S r-DNA به دست آمدند. بر اساس آزمون‌های بیوشیمیایی و توالی‌یابی ناحیه‌ی16S r-DNAدر مجموع اندوفیت و اپی‌فیت بذور برنج، پرجمعیت‌ترین گروه‌های تاکسونومی، گروه‌های V و II ، به ترتیب به عنوان Pantoea ananatis و Pseudomonas oryzihabitans  شناسایی گردیدند. شش جدایه‌ی نماینده از این دو گروه جهت ارزیابی توانایی‌شان در تقویت رشد و جــوانه‌زنی بذر برنج انتخاب شدند. در بین آنها، P. oryzihabitans فــاقد اثر افزایــشی موثر بود ولی جدایه JpB1 باکتری P. ananatis   به عنوان موثرترین جدایه‌ی تقویت کننده‌ی رشد در نظر گرفته شد، زیرا این جدایه اثرات رشدی با ثباتی روی اکثر صفات مورد بررسی در هر دو آزمون جوانه‌زنی بذر و رشد برنج داشت. اگرچه جدایه OpB3 باکتری P. Ananatis میزان بیشتری اکسین تولید نمود و فسفات بیشتری نسبت به سایر جدایه‌ها حل نمود، اما در تقویت جوانه زنی بذر برنج اثرات رشدی موثری نداشت.

 باکتری‌های مفید کودهای زیستی تقویت رشد تولید هورمون گیاهی باکتری‌های همراه بذر برنج Andrews, J. H., & Hirano, S. S. (1991). Microbial ecology of leaves. New York: Springer-verlag. Ashrafuzzaman, M., Hossen, F. A., Razi Ismail, M., Anamul Hoque, M. D., Zahurul Islam, M. & Shahidullah, S.M. (2009). Efficiency of plant growth-promoting rhizobacteria (PGPR) for the enhancement of rice growth. African Journal of Biotechnology, 8(7), 1247-1252. Baset Mia, M. A., Shamsuddin, Z. H., & Mahmood, M. (2012). Effects of rhizobia and plant growth promoting bacteria inoculation on germination and seedling vigor of lowland rice. African Journal of Biotechnology, 11, 3758-3765. Biswas, J. C., Ladha, J. K., & Dazzo, F. B. (2000). Rhizobia inoculation improves nutrient uptake and growth of lowland rice. Soil Science Society of America Journal, 164, 1644-1650. Brenner, D. J., Krieg, N. R., Staley, J. T., & Garrity, G. M. (2005). Bergey's manual of systematic bacteriology (2nd ed.). New York (NY): Springer-Verlag. Burdman, S., Jurkevitch, E., & Okon, Y. (2000). Recent advance in the use of plant growth promoting rhizobacteria (PGPR) in agriculture. In: R. N. S. Subba & Y. R. Dommergues (Eds.), Microbial Interaction in Agriculture Forestry (pp. 229-250). Enfield (USA): Science Publishers, Inc. Cottyn, B., Regalado, E., Lanoot, B., De Cleene, M., Mew, T. W., & Swings, J. (2001). Bacterial populations associated with rice seed in the tropical environment. Phytopathology,91, 282–292. Dellaporta, S. L., Wood, J., & Hicks, J. B. (1983). A plant DNA minipreparation: Version II. Plant Molecular Biology Researcher, 1(4), 19-21. Dobbelaere, S., Vanderleyden, J., & Okon, Y. (2003). Plant growth-promoting effects of diazotrophs in the rhizosphere. Critical Reviews in Plant Sciences, 22,147–149. Glick, B. R. (1995). The enhancement of plant growth by free-living bacteria. Canadian Journal of Microbiology, 41, 109-117.  Glick, B. R., Patten, C. L., Holguin, G., & Penrose, D. M. (1999). Biochemical and genetic mechanisms used by plant growth-promoting bacteria. London (UK): Imperial College Press. Glickmann, E., & Dessaux, Y. (1994). A critical examination of the specificity of the salkowski reagent for indolic compounds produced by phytopathogenic bacteria. Applied and Environmental Microbiology, 61, 793-796. Gupta, P. C. (1993). Seed vigor testing. In k. P. Agarwal (Ed.), Handbook of seed testing (pp. 245-246). New Delhi: National Seed Corporation. Hermosa, R., Botella, L., Alonso-Ramrez, A., Arbona, V., Gomez-Cadenas, A., Monte, E., & Nicols, C. (2011). Biotechnological applications of the gene transfer from the beneficial fungus Trichoderma harzianum spp. to plants. Plant Signaling and Behaviour, 6(8), 1235-1236. Hirano, s. s., & Upper, C. D. (2000). Bacteria in the leaf ecosystem with emphasis on Pseudomonas syringae – a pathogen, ice nucleus, and epiphyte. Microbiology and Molecular Biology Reviews, 64: 624-653. International Rice Research Institute,[IRRI]  Rice Knowledge Bank. (2011). Measuring seed germination. [accessed2016March1].http://www.knowledgebank.irri.org/index.php? option=com_zoo&view=item&layout=item&Itemid=468 Kim, W. I., Cho, W. K., Kim, S. N., Chu, H., Ryu, K. Y., Yun, J. C., & Park, C. S. (2011). Genetic diversity of cultivable plant growth-promoting rhizobacteria in Korea. Journal of Microbiology and Biotechnology, 21, 777-790. Lindow, S. E., Arny, D. C., & Upper, C. D. (1978). Distribution of ice-nucleation-active bacteria on plants in nature. Applied and Environmental Microbiology, 36, 831-838. Lindow, S. E., & Brandl, M. T. (2003). Microbiology of the phylosphere. Applied and Environmental Microbiology, 69, 1875-1883. Lipton, D. S., Blanchar, R. W., & Blevins, D. G. (1987). Citrate, malate and succinate concentration in exudates from P-sufficient and P-stressed Medicago sativa L. seedlings. Plant Physiology, 85, 315-317. Loaces, I., Ferrando, L., & Scavino, A. F. (2011). Dynamics, diversity and function of endophytic siderophore-producing bacteria in rice. Microbial Ecology, 61, 606-618. Long, H. H., Schmidt, D. D., & Baldwin, I. T. (2008). Native Bacterial Endophytes Promote Host Growth in a Species-Specific Manner; Phytohormone Manipulations Do Not Result in Common Growth Responses. PLoS One, 3(7), e2702. Mano, H., Tanaka, F., Watanabe, A., Kaga, H., Okunishi, S., & Morisaki, H. (2006). Culturable surface and endophytic bacterial flora of the maturing seeds of rice plants, (Oryza sativa) cultured in a paddy field. Microbes and Environments, 21, 86-100. Meier, U. (1997). Growth Stages of Mono-and Dicotyledonous Plants: BBCH Monograph. Berlin: Blackwell Wissenschafts-Verlag. Megias, E., Megias, M., Ollero, F. J., & Hngria, M. (2016). Draft genome sequence of Pantoea ananatis strain AMG521, a rice plant growth-promoting bacterial endophyte isolated from the Guadalquivir marshes in southern Spain. Genome Announcements, 4(1), 1-2. Nautiyal, S. C. (1999). An efficient microbiological growth medium for screening phosphate solubilizing microorganisms. FEMS Microbiology Letter, 170, 265-270. Okunishi, S., Sako, K., Mano, H., Imamura, A., & Morisaki, H. (2005). Bacterial flora of the endophytes in the maturing seeds of cultivated rice (Oryza sativa). Microbes and Environments, 20,168–177. Peck, S. C., & Kende, H. (1995). Sequential induction of the ethylene biosynthetic enzymes by indole3-acetic acid in etiolated peas. Plant Molecular Biology, 28, 293–301. Rohlf, F. J. (2009). NTSYSpc: Numerical Taxonomy and Multivariate Analysis System. Version 2.2. Exeter Software. New York: Department of Ecology and Evolution State University of New York. Ryan, R. P., Germaine, K., Franks, A., Ryan, D. J., & Dowling, D. N. (2008). Bacterial endophytes: recent developments and applications. FEMS Microbiology Letter, 278, 1-9. Schaad, N. W., Jones, J. B., & Chun, W. (2001). Laboratory guide for identification of plant pathogenic bacteria. Minnesota: APS press. Sharma, A., Shankhdhar, D., Sharma, A., & Shankhdhar, S. C. (2014). Growth promotion of rice genotypes by PGPRs isolated from rice rhizosphere. Journal of Soil Science and Plant Nutrition, 14(2), 505-5017. Sheibani-Tezerji, R., Naveed, M., Jehl, M-A., Sessitch, A., Rattei, T. H., Mitter, B. (2015). The genomes of closely related Pantoea ananatis maize seed endophytes having different effects on the host plant differ in secretion system genes and mobile genetic elements. Frontiers in Microbiology, 6(440), 1-16. Sturz, A. V., Christie, B. R., Matheson, B. G., & Nowak, J. (1997). Biodiversity of endophytic bacteria which colonize red clover nodules, roots, stems and foliage and their influence on host growth. Biology and Fertility of Soils, 25, 13-19. Surette, M. A., Sturz, A. V., Lada, R. R., & Nowak, J. (2003). Bacterial endophytes in processing carrots (Daucus carota L. var. sativus): their localization, population density, biodiversity and their effects on plant growth. Plant and Soil, 253, 381-390. Tripathi, A. K., Verma, S. C., & Ron, E. Z. (2000). Molecular characterization of a salt tolerant bacterial community in the rice rhizosphere. Research in Microbiology, 153, 579-584. Vacher, C., Hampe, A., Porte, A. J., Sauer, U., Compant, S., & Morris, C. E. (2016). The phyllosphere: Microbial jungle at the plant-climate interface. Annual Review of Ecology Evolution and Systematics, 47, 1-24. Watanabe, K., Kawakita, H., & Sato, M. (1996). Epiphytic bacterium, Erwinia ananas, commonly isolated from rice plants and brown planthoppers (Nilaparvata lugens) in hopperburn patches. Applied Entomology and Zoology, 31, 459-462.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2019.5104 مقاله کامل حشرات مهم شکارگر شته‌های مرکبات (Hemiptera: Aphididae) در شمال ایران علیزاده کافشانی فرزانه گروه گیاه پزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ج. ا. ایران. رجب پور علی گروه گیاه پزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ج. ا. ایران. آقاجانزاده سیروس انستیتو تحقیقاتی علوم باغبانی، مرکز تحقیقات مرکبات و میوه‌های نیمه گرمسیری، سازمان تحقیق، آموزش و تریج کشاورزی (AREEO)، رامسر، ج. ا. ایران. غلامیان اسماعیل انستیتو تحقیقاتی علوم باغبانی، مرکز تحقیقات مرکبات و میوه‌های نیمه گرمسیری، سازمان تحقیق، آموزش و تریج کشاورزی (AREEO)، رامسر، ج. ا. ایران. فرخاری محمد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ج. ا. ایران. 01 12 2018 37 2 99 104 08 12 2018 17 02 2019 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5104.html

چکیده – بسیاری از گونه­های شته­ها موجب خسارت شدید مرکبات در شمال ایران می­شوند. حشرات شکارگر نقش مهمی در کنترل طبیعی این آفات در باغات مرکبات دارند. در این مطالعه، حشرات مهم شکارگر شته­های مرکبات (Aphis spiraecola، A. gossypii و Toxoptera aurantii) شناسایی شدند و تغییرات فصلی جمعیت آنها روی نارنگی انشو (Citrus unshiu)و پرتقال تامسون ناول (Citrus sinensis) در طی سال­های 1394-1396 مورد ارزیابی قرار گرفت. درکل، چهارگونه شامل   Xanthogramma pedissequum (Syrphidae)، Scymnus subvillosus، و Coccinella septempunctata (Coccinellidae) و Aphidoletes aphidomyza (Cecidomyiidae) به عنوان حشرات شکارگر مهم شته­های مرکبات در استان مازندران شناسایی شدند.  در میان این­ها، گونه­های X. pedissequum  و S. subvillosusفراوان­ترین حشرات شکارگر روی درختان نارنگی انشو و پرتقال تامسون ناول بودند. این حشرات شکارگر زمانی که میانگین دمای محیط بین 15 تا 20 درجه سانتی­گراد بود، حضور داشتند. نوسانات جمعیت، تراکم­های جمعیت و دوره حضور این حشرات شکارگر روی دو میزبان گیاهی متفاوت بود. نتایج این تحقیق می تواند در برنامه­های کنترل تلفیقی آفات شته­های مرکبات در باغات شمال کشور مورد استفاده قرار گیرد.

 Aphididae شرایط محیطی میزبان‌های گیاهی نوسانات جمعیت شکارگران Alizadeh Kafeshani, F. (2018). Investigation on bio-ecology of dominant aphids on orange (var. Thomson navel) and mandarin (var. Onshu) in Ramsar, west of Mazandaran province. M.Sc. Thesis of Entomology, Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khuzestan. Birch, A.N., Geoghegan, I.E., Majerus, M.E.N., McNicol, J.W., Hackett, C.A., Gatehouse, A.M.R., & Gatehouse, J.A. (1999). Tri-trophic interactions involving pest aphids, predatory 2-spot ladybirds and transgenic potatoes expressing snowdrop lectin for aphid resistance. Molecular Breeding, 5, 75-83.  Blackman, R.L., & Eastop, V.F. (2000). Aphids on the words crops: An Identification and information Guide (2nd ed). UK: John wiely and sons.   Bozorg Amirkolaee, M., Fathi, S.A.A., Golizadeh, A., Mahdavian, S.E. (2017). Species diversity of natural enemies of the orange pulvinaria scale, Pulvinaria aurantii (Hem.: Coccidae) on different citrus species of Tonekabon region, Northern Iran. Journal of Plant Protection, 93(4), 1-12. (In Persian with English abstract) Dedryver, C.A., Ralec, A.L., & Fabre, F. (2010). The conflicting relationships between aphids and men: A review of aphid damage and control strategies. Comptes Rendus Biologies, 333, 539-553   Delkhosh, H.R., & Tousi, N. (2009). Historical review of Citrus tristeza virus and its vectors in Iran. In: D'Onghi A. M., Djelouah K., Roistacher C. N.  (Eds.), Citrus tristeza virus and Toxoptera citricidus: a serious threat to the Mediterranean citrus industry (p. 135-140). CIHEAM Dicke, M., Sabellis, M.W., Takabayashi, J., Bruin, J., & Posthumus, M.A. (1990). Plant strategies of manipulating predator–prey interactions through allelochemicals: Prospects for application in pest control. Journal of Chemical Ecology, 16, 3091-3118. Emami, M. S., Sahragard, A., & Hajizadeh, J. (2004). Studies on biology of Scymnus syriacus Marseul (Col: Coccinellidae) in Gilan province. Pajoohesh va Sazandegi, 17(2), 17-20. Francis, F., Haubruge, E., Hastir, P., & Gasper, C. (2001). Effect of aphid host plant on development and reproduction of the third trophic level, the predator Adalia bipunctata (Coleoptera: Coccinellidae). Environmental Entomology, 30 (5), 947-952. Francis, F., Lognay, G., & Haubruge, E. (2004). Olfactory responses to aphid and host plant volatile releases: (E)-β-Farnesene an effective Kairomone for the predator Adalia bipunctata. Journal of Chemical Ecology, 30(4): 741-755. Francis, F., Martin, T., Lognay, G., & Haubruge, E. (2005). Role of (E)-β-farnesene in systematic aphid prey location by Episyrphus balteatus larvae (Diptera: Syrphidae). European Journal of Entomology, 102, 431-436. Johnson, M.T.J. (2008). Bottom up effects of plant genotype on aphids, ants, and predators. Ecology, 89(1), 145-154. Lundgren, J., & Widenmann, R.N. (2005). Tritrophic interactions among Bt (Cry3Bb1) corn, aphid prey, and the predator Coleomegilla maculata (Coleoptera: Coccinellidae). Environmental Entomology, 34(6), 1621-1625. Messina, F.J., & Sorenson, S.M. (2001). Effectiveness of lacewing larvae in reducing Russian wheat aphid populations on susceptible and resistant wheat. Biological Control, 21, 19-26. Michaud, J.P., & Browning, H.W. (1999). Seasonal abundance of the brown citrus aphid, Toxoptera citricida, (Homoptera: Aphididae) and its natural enemies in Puerto Rico. Florida Entomologist, 83 (3), 424-447. Price, P.W., Bouton, C.E., Gross, P., McPheron, B.A., Thompson, J.N., & Weis, A.E. (1980). Interactions among three trophic levels: Influence of plants on interactions between insect herbivores and natural enemies. Annual Review of Ecology and Systematics, 11, 41-65. Rajabi, G.R. (1986). Insect's harmful fruit trees of Iran. Ministry of Agricultural Research, Education and Extension Organization. Research Institute Pests and Diseases, Tehran. Rakhshani, E., & Saeedifar, A. (2012). Seasonal fluctuations, spatial distribution and natural enemies of Asian citrus psyllid Diaphorina citri Kuwayama (Hemiptera: Psyllidae) in Iran. Entomological Science, 16(1), 17-25. Smith, D., Broadley, R.H., & Beattie, G.A.C. (1997). Citrus pests and their natural enemies: Integrated pest management in Australia. Horticultural Research and Development Corporation, 272p. Tsai, J.H., & Wang, J.J. (2001). Effects of host plants on biology and life table parameters of Aphis spiraecola (Homoptera: Aphididae). Environmental Entomology, 30(1), 44-50.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2019.5190 مقاله کامل ارزیابی راندمان زمین، رقابت و تنوع حشرات در الگوهای مختلف کشت مخلوط آفتابگردان (Helianthus annuus L.) و سویا (Glycine max L.) در شرایط کم‌نهاده جوانمرد عبدالله 1گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه، مراغه، ج. ا. ایران. امانی ماچیانی مصطفی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه، مراغه، ج. ا. ایران. استادی علی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه، مراغه، ج. ا. ایران سیفی اکبر گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، تهران، ج. ا. ایران خدایاری سمیرا گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه، مراغه، ج. ا. ایران 01 12 2018 37 2 105 116 03 02 2019 08 05 2019 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5190.html

کشت مخلوط به عنوان یک روش پایدار تولید با هدف استفاده حداقل از نهاده‌های خارجی محسوب می‌شود. در همین راستا یک آزمایش مزرعه‌ای با ده تیمار به منظور ارزیابی عملکرد، واکاوی رقابت و تنوع حشرات در کشت مخلوط سویا با آفتابگردان در فصل زراعی 1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه اجرا شد. تیمارها شامل کشت خالص آفتابگردان (به عنوان گیاه اصلی)، کشت خالص سویا (به عنوان گیاه همراه) و نسبت‌های مختلف کشت مخلوط جایگزینی (50:50، 34:66، 66:34، 40:60، 60:40 و 25:75) و افزایشی (100:50 و 100:100) آفتابگردان- سویا بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه آفتابگردان (275 گرم در متر مربع) در کشت خالص آن بدست آمد که با الگوی کشت 25 درصد آفتابگردان+ 75 درصد سویا و 60 درصد آفتابگردان+ 40 درصد سویا تفاوت معنی‌داری نداشت. همچنین بیشترین (1/130 گرم در متر مربع) و کمترین (5/48 گرم در متر مربع)  عملکرد دانه سویا به‌ترتیب در کشت خالص سویا و الگوی 100 درصد آفتابگردان+ 50 درصد سویا حاصل شد. علاوه بر این، بالاترین نسبت برابری زمین، شاخص سودمندی مالی و سودمندی کشت مخلوط در الگوی 25 درصد آفتابگردان+ 75 درصد سویا بدست آمد. همچنین در همه الگوهای کشت، غالبیت جزیی و ضریب ازدحام نسبی آفتابگردان بیشتر از سویا بود که نشان دهنده توانایی رقابت بیشتر آفتابگردان نسبت به سویا است. در ضمن بالاترین تراکم حشرات علفخوار در کشت خالص سویا ثبت شد. خانواده‌های حشرات Thripidae و Cicadellidae دارای بیشترین تراکم نسبی بودند. علاوه بر این، کشت مخلوط آفتابگردان با سویا فراوانی حشرات گرده‌افشان و دشمنان طبیعی را نسبت به کشت‌های خالص افزایش داد. همچنین بیشترین شاخص شانون در الگوی کشت مخلوط افزایشی کامل حاصل شد. به طور کلی، بر اساس شاخص­های زراعی، اکولوژیک و اقتصادی کشت مخلوط 25 درصد آفتابگردان+ 75 درصد سویا به عنوان یک روش جایگزین جهت حصول عملکردی مشابه کشت خالص آفتابگردان معرفی می­گردد.

 حشرات علفخوار کشت مخلوط کارایی استفاده از زمین شاخص شانون نسبت برابری زمین Abbasi Surki, A., Sharifzadeh, F., & Tavakkol Afshari, R. (2012). Effect of drying conditions and harvest time on soybean seed viability and deterioration under different storage temperature. African Journal of Agricultural Research, 7(36), 5118-5127. Agegnehu, G., Ghizaw, A., & Sinebo, W. (2006). Yield performance and land-use efficiency of barley and faba bean mixed cropping in Ethiopian highlands. European Journal of Agronomy, 25(3), 202-207. Amani Machiani, M., Javanmard, A., Morshedloo, M. R., & Maggi, F. (2018a). Evaluation of competition, essential oil quality and quantity of peppermint intercropped with soybean. Industrial Crops and Products, 111, 743-754. Amani Machiani, M., Javanmard, A., Morshedloo, M. R., & Maggi, F. (2018b). Evaluation of yield, essential oil content and compositions of peppermint (Mentha piperita L.) intercropped with faba bean (Vicia faba L.). Journal of Cleaner Production, 171, 529-537. Andow, D. A. (1991). Vegetational diversity and arthropod population response. Annual Review of Entomology, 36(1), 561-586. Berndt, L. A., & Wratten, S. D. (2005). Effects of alyssum flowers on the longevity, fecundity, and sex ratio of the leafroller parasitoid Dolichogenidea tasmanica. Biological Control, 32(1), 65-69. Biabani, A., Hashemi, M., & Herbert, S. (2012). Agronomic performance of two intercropped soybean cultivars. International Journal of Plant Production, 2(3), 215-222. Brennan, E. B. (2013). Agronomic aspects of strip intercropping lettuce with alyssum for biological control of aphids. Biological Control, 65(3), 302-311. Brennan, E. B. (2016). Agronomy of strip intercropping broccoli with alyssum for biological control of aphids. Biological Control, 97, 109-119. Brown, M. W. (2012). Role of biodiversity in integrated fruit production in eastern North American orchards. Agricultural and Forest Entomology, 14(1), 89-99. Caballero, R., Goicoechea, E., & Hernaiz, P. (1995). Forage yields and quality of common vetch and oat sown at varying seeding ratios and seeding rates of vetch. Field Crops Research, 41(2), 135-140. Chapagain, T., & Riseman, A. (2014). Barley–pea intercropping: Effects on land productivity, carbon and nitrogen transformations. Field Crops Research, 166, 18-25. Dassou, A. G., Carval, D., Dépigny, S., Fansi, G., & Tixier, P. (2015). Ant abundance and Cosmopolites sordidus damage in plantain fields as affected by intercropping. Biological Control, 81, 51-57. De La Fuente, E.B., Suárez, S.A., Lenardis, A.E., & Poggio, S.L., (2014). Intercropping sunflower and soybean in intensive farming systems: Evaluating yield advantage and effect on weed and insect assemblages. NJAS - Wageningen Journal of Life Sciences, 70-71, 47-52. Dhima, K., Lithourgidis, A., Vasilakoglou, I., & Dordas, C. (2007). Competition indices of common vetch and cereal intercrops in two seeding ratio. Field Crops Research, 100(2-3), 249-256. Duchene, O., Vian, J.-F., & Celette, F. (2017). Intercropping with legume for agroecological cropping systems: Complementarity and facilitation processes and the importance of soil microorganisms. A review. Agriculture, Ecosystems & Environment, 240, 148-161. FAO, FAO Statistical Year book 2014: World food and agriculture, 2014. Ghosh, P. (2004). Growth, yield, competition and economics of groundnut/cereal fodder intercropping systems in the semi-arid tropics of India. Field Crops Research, 88(2-3), 227-237. Gliessman, S. R., & Engles, E. W. (1999). Field and Laboratory Investigations in Agroecology, A Manual to Accompany Agroecology: Ecological Processes in Sustainable Agriculture: Ann Arbor Press. Gomiero, T., Pimentel, D., & Paoletti, M. G. (2011). Environmental impact of different agricultural management practices: conventional vs. organic agriculture. Critical Reviews in Plant Sciences, 30(1-2), 95-124. Hauggaard-Nielsen, H., Gooding, M., Ambus, P., Corre-Hellou, G., Crozat, Y., Dahlmann, C., & Monti, M. (2009). Pea–barley intercropping for efficient symbiotic N2-fixation, soil N acquisition and use of other nutrients in European organic cropping systems. Field Crops Research, 113(1), 64-71. Herridge, D. F., Bergersen, F. J., & Peoples, M. B. (1990). Measurement of nitrogen fixation by soybean in the field using the ureide and natural 15N abundance methods. Plant Physiology, 93(2), 708-716. Hurej, M., Twardowski, J. P., & Kozak, M. (2013). Weevil (Coleoptera: Curculionidae) assemblages in the fields of narrow-leafed lupin sown as pure stand and intercropped with spring triticale. Zemdirbyste, 100, 393-400. Jones, G. A., & Gillett, J. L. (2005). Intercropping with sunflowers to attract beneficial insects in organic agriculture. Florida Entomologist, 88(1), 91-96. Kassam, A., & Brammer, H. (2013). Combining sustainable agricultural production with economic and environmental benefits. The Geographical Journal, 179, 11–18. Lenardis, A., Morvillo, C., Gil, A., & de la Fuente, E. (2011). Arthropod communities related to different mixtures of oil (Glycine max L. Merr.) and essential oil (Artemisia annua L.) crops. Industrial Crops and Products, 34(2), 1340-1347. Lithourgidis, A., Vlachostergios, D., Dordas, C., & Damalas, C. (2011). Dry matter yield, nitrogen content, and competition in pea–cereal intercropping systems. European Journal of Agronomy, 34(4), 287-294. Malézieux, E., Crozat, Y., Dupraz, C., Laurans, M., Makowski, D., Ozier-Lafontaine, H., & Valantin-Morison, M. (2009). Mixing plant species in cropping systems: concepts, tools and models: a review. Agronomy for Sustainable Development, 29(1), 43-62. Midya, A., Bhattacharjee, K., Ghose, S., & Banik, P. (2005). Deferred seeding of blackgram (Phaseolus mungo L.) in rice (Oryza sativa L.) field on yield advantages and smothering of weeds. Journal of Agronomy and Crop Science, 191(3), 195-201. Monti, M., Pellicanò, A., Santonoceto, C., Preiti, G., & Pristeri, A. (2016). Yield components and nitrogen use in cereal-pea intercrops in Mediterranean environment. Field Crops Research, 196, 379-388. Nassiri Mahallati, M., Koocheki, A., Mondani, F., Feizi, H., & Amirmoradi, S. (2015). Determination of optimal strip width in strip intercropping of maize (Zea mays L.) and bean (Phaseolus vulgaris L.) in Northeast Iran. Journal of Cleaner Production, 106, 343–350. Neugschwandtner, R. W., & Kaul, H.-P. (2015). Nitrogen uptake, use and utilization efficiency by oat–pea intercrops. Field Crops Research, 179, 113-119. Odo, P. (1991). Evaluation of short and tall sorghum varieties in mixtures with cowpea in the Sudan savanna of Nigeria: land equivalent ratio, grain yield and system productivity index. Experimental Agriculture, 27(4), 435-441. Ofori, F., & Stern, W. R. (1987). Cereal–legume intercropping systems. Advances in Agronomy, 41, 41-90. Pratap, A., Gupta, S. K., Kumar, J., Mehandi, S., & Pandey, V. R. (2012). Soybean. In Gupta S.K. (Ed.), Breeding Oilseed Crops for Sustainable Production (pp. 293–315). London: Academic Press. Parolin, P., Bresch, C., Desneux, N., Brun, R., Bout, A., Boll, R., & Poncet, C. (2012). Secondary plants used in biological control: a review. International Journal of Pest Management, 58(2), 91-100. Singh, R., Ahlawat, I., & Sharma, N. (2015). Resource use efficiency of transgenic cotton and peanut intercropping system using modified fertilization technique. International Journal of Plant Production, 9(4), 523-540. Tylianakis, J. M., Didham, R. K., & Wratten, S. D. (2004). Improved fitness of aphid parasitoids receiving resource subsidies. Ecology, 85(3), 658-666. Vega, C. R., Andrade, F. H., Sadras, V. O., Uhart, S. A., & Valentinuz, O. R. (2001). Seed number as a function of growth. A comparative study in soybean, sunflower, and maize. Crop Science, 41(3), 748-754.
IAR Shiraz University تحقیقات کشاورزی ایران 1013-9885 Shiraz University 6 10.22099/iar.2019.5192 مقاله کامل مدل‌سازی فرآیند حمل نیشکر با استفاده از دیدگاه سری‌های زمانی افشارنیا فاطمه گروه مهندسی ماشین‌های کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ج. ا. ایران مرزبان افشین گروه مهندسی ماشین‌های کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ج. ا. ایران عبد شاهی عباس گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ج. ا. ایران. 01 12 2018 37 2 117 126 20 10 2018 19 05 2019 Copyright © 2018, Shiraz University. 2018 https://iar.shirazu.ac.ir/article_5192.html

نیشکر یکی از محصولات به شدت فسادپذیر است که به صورت مواد خام برای تولید شکر سفید بکار می­رود. این منبع تجاری ساکارز بدلیل سوزاندن قبل از برداشت، دمای بالای محیط، تأخیر در آسیاب و همین­طور آلودگی­های میکروبی به سرعت دچار افت کیفیت می­شود. یکی از مهم‌ترین ریسک­های حمل و نقل نیشکر تأخیراتی است که در این فرآیند می­تواند کیفیت و کمیت محصول را تحت تأثیر قرار دهد. تأخیر در آسیاب کردن نیشکر برداشت شده به دلایل مختلفی از جمله خرابی کارخانه، خرابی تراکتورهای در صف، تصادف تراکتورها در محیط کارخانه و تغییر شیفت در کشت و صنعت­ها بوجود می­آید که سبب ایجاد صفی طولانی می­گردد. از این­رو، در این پژوهش تلاش گردید به پیش­بینی سیستم صف تحویل محصول نیشکر به کارخانه تولید شکر با استفاده از سری­های زمانی پرداخته شود تا زمینه­های بهسازی آن فراهم گردد. مدل ARMA جهت پیش­بینی نرخ ورود و نرخ سرویس تراکتورهای حمل نیشکر بکار گرفته شد و شاخص­های RMSE و MAPE جهت ارزیابی دقت پیش­بینی استفاده شدند. نتایج برازش مدل­ها نشان داد که به ترتیب مدل­های ARMA(4,3) و ARMA(4,2) برای نرخ ورود و نرخ سرویس تراکتورهای حمل نی مناسب بودند. روند مقادیر پیش­بینی­شده نرخ ورود و نرخ سرویس به خوبی بر مقادیر واقعی منطبق بود. با کاربرد این مدل­های توسعه یافته، مقادیر پیش­بینی شده را می­توان برای بقیه فصل برداشت نیشکر بکار برد و از تأخیرات بوجود آمده که موجب ضایع شدن مقادیر زیادی از محصول می­شود کاست.

 ARMA تأخیر در آسیاب کردن نیشکر حمل و نقل Afsharnia, F., Asoodar, M. A., Abdeshahi, A., & Marzban, A. (2013). Failure rate analysis of four agricultural tractor models in southern Iran. Agricultural Engineering International: CIGR Journal, 15(4), 160- 170. Afsharnia, F., & Marzban, A. (2017). The effect of usage and storing conditions on John Deere 3140 tractor failures in Khuzestan province, Iran. Journal of Biosystems Engineering, 42(2), 75-79. Afsharnia, F., & Marzban, A. (2019). The risk analysis of sugarcane stem transportation operations delays using the FMEA-ANP hybrid approach. Journal of Agricultural Machinery, 9(2), 481-496. Iranian Sugarcane and Byproduct Research and Training Institute (ISCRTI). (2017). Sugar cane factories laboratory guidelines. Khuzestan:Sugarcane Development Company and Subsidiary Industries annals Arifin, M. Z., Probowati, B. D., & Hastuti, S. (2015). Applications of Queuing Theory in the Tobacco Supply. Agriculture and Agricultural Science Procedia, 3, 255-261. Box, G. E., & Jenkins, G. M. (1976). Time series analysis: Forecasting and control San Francisco. California: Holden-Day. Chatfield, C. (2000). Time-series forecasting (1st ed). UK: Chapman and Hall/CRC. Chunhawong, K., Chaisan, T., Rungmekarat, S. & Khotavivattana, S. (2018). Sugar industry and utilization of its by-products in Thailand: an overview. Sugar Tech, 20(2), 111-115. Clarke, S. J. (1991). Losses associated with cane yard operations and cane washing. In Proceedings of the annual congress-South African Sugar Technologists' Association, 95, 131-144.  Fan, Q., & Fan, H. (2015). Reliability analysis and failure prediction of construction equipment with time series models. Journal of Advanced Management Science, 3(3), 203-210. Farjam, A., Omid, M., Akram, A. & Fazel, Niari. Z. (2014). A neural network based modeling and sensitivity analysis of energy inputs for predicting seed and grain corn yields. Journal of Agricultural Science and Technology, 16, 767-778. Gujarati, N. & Damodar. (2003). Basic econometric. New Delhi: McGraw-Hill. Jadhav, V., Chinappa Reddy, B. V., Gaddi, G. M., & Kiresur, V. R. (2017). Exploration of different functional forms of growth models: a censorious analysis with reference to horticultural sector in Karanataka. International Journal of Tropical Agriculture, 34(4), 1107-1116. Le Gal, P.Y., Lyne, P.W., Meyer, E., & Soler, L.G. (2008). Impact of sugarcane supply scheduling on mill sugar production: A South African case study. Agricultural systems, 96(1-3), 64-74. Makridakis, S., & Hibbon, M. (1979). Accuracy of forecasting: An empirical investigation. Journal of the Royal Statistical Society. Series A (General), 142 ( 2), 97-145. Noroozi, S., Asoodar, M. A., Marzban, A., & Moradi Telavat, M. R. (2015). Sensitivity comparison of the sugarcane mill delay in Iran. Green sugar cane is more sensitive or burned Elixir Agriculture, 85, 34378-34385. Safa. M., Samarasinghe, S., & Nejat, M. (2015). Prediction of wheat production using artificial neural networks and investigating indirect factors affecting it: case study in Canterbury province, New Zealand. Journal of Agricultural Science and Technology, 17, 791-803. Samarasinghe, S. (2007). Neural networks for applied sciences and engineering: from fundamentals to complex pattern recognition. Boca Raton: Auerbach, FL. Sayed, G. E. (1972). Changes in the sugar components of cane during growth and processing, Ph. D. Thesis, College of Agriculture Library, University of Assiut. Solomon, S. (2000). Post-harvest cane deterioration and its milling consequences. Sugar Tech, 2(1&2), 1-18. Suresh, K. K., & Priya, S. K. (2011). Forecasting sugarcane yield of Tamilnadu using ARIMA models, Sugar Tech, 13(1), 23-26. Thiesson, B., Chickering, D. M., Heckerman, D., & Meek, C. (2004). ARMA time-series modeling with graphical models. In Proceedings of the 20th conference on Uncertainty in artificial intelligence, AUAI Press, 552-560.